Hüseyin Hatemi: Tabiî Hukuk’un İslami açıklaması

Hüseyin Hatemi: Tabiî Hukuk’un İslami açıklaması
Bu açıklama öz olarak 30. Sure’nin (Rûm) 30. Ayetindedir: Tabiî Hukuk fıtrat dinidir. Dîn-i kayyımdır, everensel ve temel ilkeleri değişmez.
Fakat insanların çoğu bilmezler. İmkân bulamadığı veya aklı olmadığı için kabul etmeyenler bağışlanabilir. Aklı başında olan işine gelmediği için kabul etmiyorsa sorumludur.
 
Din tersine çevrilerek giyilen giysi gibi olunca, bu gerçeği reddedenler “Dîn-i kayyım”ı şekli dindarlık olarak tanıttılar. Tabiî Hukuk’un değişmez ilkeleri demek olan Şeriat’i tersine çevirdiler. Zamanla Şeriat’i bertaraf etmenin başka yolları da bulundu: Temel ilkeler doğru bir pozitif kurmaya yeterli iken, emanetleri ehline verme ilkesi terk edildi. Ulül-emr sultan oldu. Temel ilkelere uygun töre kurallarını kaynak kabul edecek yerde “örf” kelimesi, Sultan’ın iradesiyle konan kanunlar anlamına getirildi. “Nass’a muhalif içtihad”a cevaz verilmezken, hükümdarın iradesiyle konan kanunlar “örf ile tayin nass ile tayin gibidir” dokunulmazlık zırhına büründü. Temel ve değişmez ilkeleri hatırlatan “umûr-i saltanata müdahale edenler” konumunda sayıldı. Resûl-i Ekrem (s.a.) “Ehl-i kitaba zulmedenlere karşı hasım benim ve Din gününde hasımlığımı güderim” buyurduğu halde Mümtahine Suresinin 8-9. âyetlerine tamamen aykırı olarak bu emir de dinlenmedi. Bugünkü durumumuza bu sapmalar dolayısıyla düştük. Batı ülkelerinde de durum iç açıcı değildi. Toplumsal adalet ülküsü oralarda da İncil’de kalmıştı. Ancak müsbet ilimlere ve tekniğe önem verdikleri için gerçek medeniyete erişmediler ise de bu açıdan ilerlediler ve güç kazanılınca İncil unutuldu, bencil olundu.
 
İçinde bulunduğumuz durumdan elbirliği ile kurtulmamız gerekirken temel ilkeleri unutup Tagut’a (Mammon) kapıldık. Hristiyan yöneticiler de böyle oldu. “Uluslararası Hukuk’da dostluk değil, çıkar söz konusudur”, “İnsanlık tarihi, yaşama alanı savaşı demektir”, gibi şeytâni sloganlar, düşünmeyi unutturdu.
 
“İman’ı salih ameli, Hakk ve sabr ile öğütleşme” ödevimizi de unuttuk. Oysa bize dünya sınavımızda iki ağır ödev verilmiştir. Birincisi hukuk ve siyaset alanında insan onurunu eşitlik adaletiyle herkese tanımak, ikincisi de sosyal adaleti sağlamaktı. (Beled Suresi, 90/10-16). Bu surede, merhamet ile öğütleşme de vardır.
Bu haber toplam 117 defa okunmuştur
  • Yorumlar 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Diğer Haberler
Tüm Hakları Saklıdır © 2012 Türkiye Yazarlar Birliği | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz. Sitede yayınlanan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir.
Tel : 0312 232 05 71 - 72 | Faks : 0312 232 05 71-72 | Haber Scripti: CM Bilişim