Mehmed Niyazi'den: Mehmed Akif’in şiiri

Mehmed Niyazi'den: Mehmed Akif’in şiiri
Mehmed Akif’in bütün şiirlerinde feryat gizlidir. Bu, şahsî değil, ümmetin, milletin haline acıyan, onları dile getiren bir feryattır.

Bu yüzden; “Sanat, sanat için değil, hayat içindir” der; zira Müslümanlığın hayat dini olduğunu söyler. Toplumun hangi kesimine baksa aynı faciayı görüyor, şiirinde bunları dile getiriyordu.  “Seyfi Baba”, “Mahalle Kahvesi”, “Meyhane”, “Köse İmam”, “Küfe” gibi, Safahat’ındaki bütün şiirleri böyledir. Hasta bir çocuk bakınız neler söylüyor; “Yok yok, beni ta / Götür İstanbul’a bırak ki gureba / Kimsenin onlara aldırmadığı bir sırada / Uzanıp ölmeye bir şilte bulurlar orada” Evet, o bir dünya arıyor ama bizim gibi merhametsiz bir dünya değil.

Mehmed Akif, hayatında olduğu gibi şiirlerinde de fazilet sahibidir; kendi çektiği acıları şiirlerine yansıtmamıştır; çünkü onun bütün tasası toplumdur. Kalabalıklar içinde yalnız olan insanın derdine çare olmak ister. Haksızlık, gerilik, fakirlikle mücadele eder; birlikte yaşadığı insanların dertlerini yazar; kaygısız zenginlere, sorumsuz aydınlara fazilet telkin eder.

Yazının devamı için: http://www.zaman.com.tr/mehmet-niyazi/mehmed-akifin-siiri_2270367.html

Bu haber toplam 736 defa okunmuştur
  • Yorumlar 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Diğer Haberler
Tüm Hakları Saklıdır © 2012 Türkiye Yazarlar Birliği | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : 0312 232 05 71 - 72 | Faks : 0312 232 05 71-72 | Haber Scripti: CM Bilişim