Nazife Şişman: Ambalajlı mutluluk

Nazife Şişman: Ambalajlı mutluluk
Nazife Şişman'ın Anlayış dergisinin 48. sayısında (Mayıs-2007) yayınlanan yazısını alıntılıyoruz.

“Hayatımın en çok ne­sin­den mut­lu­yum? En çok ne­den zevk alı­yo­rum? Zevk al­dı­ğım şe­yi ya­pa­bi­le­cek fi­zik­sel ye­ter­li­li­ğim var mı? Dü­şün­dü­ğüm­de be­ni mut­lu eden bir he­de­fim var mı? Sev­dik­le­rim ya­nım­da mı? De­ğil­se bi­le sağ­lık­lı ve mut­lu­lar mı? Fi­zik­sel yön­den her­han­gi bir en­ge­lim var mı? Bu sa­bah kah­val­tı­da is­te­di­ğim şey­le­ri yi­ye­bil­dim mi?”

Bun­lar bir NLP (Nö­ro­lin­gu­is­tik Prog­ram­la­ma) da­nış­ma­nı­nın mut­lu­lu­ğu his­set­mek için ken­di­mi­ze sor­ma­mı­zı öner­di­ği so­ru­lar. Doğ­ru so­ru­lar so­rul­du­ğun­da, mut­lu ol­mak çok ko­lay ona gö­re. Bir baş­ka NLP da­nış­ma­nı ise geç­mi­şi­mi­zin ve ge­le­cek dü­şün­ce­mi­zin, için­de ya­şa­dı­ğı­mız anı mah­vet­me­si­ne izin ver­mez­sek, mut­lu­lu­ğu ko­lay­ca el­de ede­bi­le­ce­ği­miz id­di­asın­da. Bu ko­nu­da ço­cuk­la­rı ör­nek al­ma­mı­zı öne­ri­yor. “Çün­kü” di­yor, “ço­cuk­lar geç­mi­şi ve ge­le­ce­ği umur­sa­maz­lar ve anı ya­şa­ma­ya ba­kar­lar.” Bu ne­den­le de mas­ke tak­mak zo­run­da kal­mak­sı­zın anın ta­dı­nı çı­ka­rır­lar.

Ken­di­ne gü­ven, ken­di­ni ger­çek­leş­tir, için­de­ki ço­cu­ğu ser­best bı­rak...

Ba­şa­rı­nın sır­la­rı, on ders­te iyi an­ne-ba­ba­lık, ye­di aşa­ma­da kar­şın­da­ki­ni na­sıl ik­na eder­sin, mut­lu­lu­ğun al­tın ku­ral­la­rı...

Bu tür id­dia­lı pa­ket prog­ram­la­rın be­ni hep ra­hat­sız eden bir ha­va­sı ol­du. Ki­şi için ken­di­ni ta­nı­mak, ile­ti­şi­mi­ni dü­ze­ne sok­mak, iş ha­ya­tın­da ve özel ha­yat­ta ba­şa­rı­yı ya­ka­la­mak gi­bi he­def­ler be­lir­le­yen; “mut­lu­lu­ğun anah­ta­rı”nın sa­tı­şı üze­rin­den cid­di pa­ra­lar ka­za­nan bir sek­tör bu bah­set­ti­ğim. Ge­çen gün ar­ka­da­şım Fat­ma Bar­ba­ro­soğ­lu ile bu eği­tim­le­rin in­san­la­rın gün­de­lik ha­yat fel­se­fe­si ih­ti­ya­cı­nı kar­şı­la­ma id­di­asın­da ol­duk­la­rın­dan bah­set­tik. Ka­lıp dav­ra­nış­lar öne­re­rek, mo­dern ha­ya­tın kar­ma­şa­sın­da bir yol bul­mak is­te­yen­le­re ha­zır re­çe­te­ler su­nu­yor­du bu eği­tim prog­ram­la­rı. Pe­ki be­ni ra­hat­sız eden yö­nü ney­di? Ar­ka­da­şım, gün­de­lik ha­ya­tı oku­yup kav­ram­laş­tır­ma­da ma­hir­dir. “İş ya­şa­mın­da ba­şa­rı­nın al­tın ku­ral­la­rı eği­ti­mi” al­mış olan­la­rı ta­nım­la­mak için, yüz­le­ri­ne ya­pış­mış “halk­la iliş­ki­ler gü­lüm­se­me­si” te­ri­mi­ni kul­lan­dı. Bir kav­ram da ben icat et­tim: “NLP mut­lu­lu­ğu”. Ve bu­nun üze­rin­den dü­şün­me­ye baş­la­dım.

Devamı: https://www.dunyabizim.com/alinti/nazife-sisman-ambalajli-mutluluk-h36548.html

Bu haber toplam 130 defa okunmuştur
  • Yorumlar 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Diğer Haberler
Tüm Hakları Saklıdır © 2012 Türkiye Yazarlar Birliği | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz. Sitede yayınlanan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir.
Tel : 0312 232 05 71 - 72 | Faks : 0312 232 05 71-72 | Haber Scripti: CM Bilişim