A.Levent Ertekin: Nesiller Arası Bir Gönül Köprüsü: Vefa

Günümüzün hızla değişen dünyasında, toplumsal hafızamızın en kıymetli hazinelerinden biri olan "vefa" kavramı, maalesef giderek dijital gürültülerin ve günübirlik telaşların arasında kaybolmaya yüz tutuyor. Oysa vefa, sadece geçmişte yapılan bir iyiliğin karşılığını vermek değil; bir medeniyet tasavvuru, bir ahlak biçimi ve en önemlisi, sevginin eyleme dökülmüş halidir.
Toplumsal Hafızanın Can Damarı
Vefa, toplumsal hafızayı diri tutan en güçlü bağdır. Bir toplum, dünün birikimini bugünün enerjisiyle birleştirebildiği ölçüde ayakta kalır. Bu bağ koptuğunda, yani "vefa köprüleri" yıkıldığında, genç kuşaklar köksüz, yaşlı kuşaklar ise terk edilmişlik hissiyle baş başa kalır. Gerçek bir medeniyet inşası, gençlerin dinamizmi ile yaşlıların tecrübesinin vefa zemininde buluşmasıyla mümkündür.
Buğz ile Değil, Sevgi ile İnşa Edilen Bir Duruş
Vefa kavramının özünde sevgi vardır. Vefa, birine borçlu hissetmekten ziyade, ona duyulan derin muhabbetin bir tezahürüdür. Modern zamanların en büyük yanılgısı, vefayı "ona buna buğz ederek" veya başkalarını yererek kanıtlamaya çalışmaktır. Oysa vefa, bir nefret dili değil, bir inşa dilidir. Kendi değerlerine, büyüklerine ve davasına vefalı olan insan, başkalarıyla uğraşmak yerine kendi köklerini sulamakla meşguldür.
Gençlik ve Tecrübe Arasındaki Vefa Köprüsü
Vefa, nesiller arasında kurulan sessiz bir sözleşmedir. Gençliğin heyecanı, yaşlılığın bilgeliğine vefa duyduğunda, ortaya sadece bir "saygı" ilişkisi değil, bir medeniyet sürekliliği çıkar. Emek vereni unutmamak, yol açana hürmet etmek ve alın terini aziz bilmek; sadece bir nezaket kuralı değil, bir toplumun geleceğe emin adımlarla yürümesinin tek şartıdır.
"Vefa; bir istikamettir, bir irfan sofrasıdır. Gönüllü insanların omuz omuza vererek açtığı uzun soluklu bir medeniyet nöbetidir."
Sonuç olarak vefa; dünle bugünü birleştiren, sevgiyi kurumsallaştıran ve toplumu bir arada tutan en kutsal değerimizdir. Türkiye Yazarlar Birliği gibi kurumların bu yılki temasını "Vefa" olarak belirlemesi, sadece bir hatırlatma değil, aynı zamanda bu köprüyü yeniden tahkim etme çabasıdır.Unutmamalıyız ki; vefası olmayanın, yarınlara dair anlatacak bir hikayesi de olmaz.