Televizyon tek kanal olduğu için TRT’de yayımlanırdı. Evliya Çelebi’yi Erol Kardeseci, Küyehlanı Kurtlar Vadisi’nin meşhur oyuncusu İstemi Betil seslendirirdi. 6-7 yaşlarında izlediğim yapımın müziklerinin her biri bugün bile hafızamda capcanlıdır. Hele jeneriğinde Çelebinin mürekkebi döktüğü sahneyi gözlerimi kırpmadan ama biraz da ürpererek izlerdim diğer akranlarım gibi…
Yapımın formatı biraz ilginçti. Yalnızca şehirlerin tanıtıldığı gerçek görüntülere dayanan bir belgesel değildi, içinde Çelebi ve Küheylanın yer aldığı animasyonlar da vardı. Sobayla ısınan odalarda izlediğimiz, mahalli çocuk oyunlarını, tarihi yer ve eserleri çocuk muhayyilemize adeta kazıyan harika bir yapımdı.
Bir defa, tarihimizin bana en göre en nevi şahsına münhasır kişiliklerinden biri olan Evliya Çelebi’yi tanıyorduk yapımda, hem de Yalvaç Ural gibi bir dil ustasının anlatımıyla. Şehirlerimizi, onların tarihini, bitki örtüsünü, coğrafyasını, belli başlı yiyeceklerini, kültürünü öğreniyorduk. Evliya Çelebi sevgisi ta o zamandan içime işlemiş olacak ki, büyüyünce Kültür Bakanlığı yayınlarından Seyahatname’yi hemen bulmuş ve çocuksu bir heyecanla, sanki Çelebi’yi tanıyormuşcasına okumuştum.
Yapımın bir başka önemli özelliği ise Anadolu’nun her vilayetinde oynanan çeşit çeşit çocuk oyunlarını, örnek görüntüler ile bize tanıtmasıydı. Hatta hatırladığım kadarıyla bazen sunumu da çocuklar yapardı…
Programı izledikten sonra hemen sokağa çıkar, az önce Van’da oynandığını gördüğümüz bir oyunu İstanbul’un bir semtinde arkadaşlarımızla oynamaya başlardık. Program memleketin dört bir yanı arasında böyle sıcak bir ağ oluşturmuştu.
Anadolu o kadar zengindi ki her bölümde, o bölgenin çocuklarına has bambaşka oyunlar, adetler, uğraşılar görüyor, öğreniyorduk.
Müzikleriyle, görüntüleriyle çocuk dimağımıza duru bir ırmak gibi akıyordu program. Önde Küheylan ve Çelebi, ardında biz, Anadoluyu bucak bucak dolaşıyorduk. Yeni insanlar, şehirler, mimariler, yemekler, oyunlar tanıyorduk.
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.