Maksadım Fuat Hoca’yı anlatmak değil. Böyle bir örnekten hareketle yeniden bir muhasebe yapmak.
Fuat Sezgin içimizden biri, bizden biri. Ama herhangi birimizi çok ama çok aşan biri. Cefakeş, çilekeş, çelik iradeli, dertli, derdi olan, ideali olan biri. Dahası bilen biri. Dolayısiyle ne yapacağını da çok iyi bilen biri. Tezlerini, idealini, yapmak istediklerini ispat eder, delilleriyle ortaya kor. Bununla da yetinmez, tüm bu bilimsel mirası çağın diline, anlayışına çevirir. Yapılan buluşları, icatları ete kemiğe büründürür. Modeller. Yani iddia etmez, ispat eder. Bir icatlar objeler dünyası var eder. Görmeyen gözlere, inkâr eden zihinlere kaçış yolu bırakmaz. İslâm Medeniyeti, bir bilim medeniyetidir, bunu büyük ölçüde kabul ettirir. Abartıdan kaçar. Bu, mütevaziliğin ve gerçekçiliğin bir tecellisidir.
Asırların mesuliyetini yüklenir. Bir hakkın müdafiî, teslimi için bir ömrü adar. Müslümanların 800 yıllık yaratıcılık dönemleri görmezlikten gelinir. Hoca bu hodkâmlığı bir türlü hazmedemez. Tezini, bu inkârın reddi üzerine kurar: Bugünkü modern ilimler, İslâm bilimlerinin bir başka coğrafyada, değişik şartlar altında devamından ibarettir. Müslümanlar M. 7. yyıldan itibaren bilimleri Yunanlılardan, Hintlilerden, yani kadimden alırlar, bunları geliştirirler, yenilerini keşfederler ve bu hamleyi 800 yıl devam ettirirler. Batı’ya intikal eden miras bu mirastır. Ve bilimler -keşifler- icatlar bir bütündür, insanlığın malıdır. Tek başına hiçbir milletin değildir. O, bu fikre bütün benliği ile inanır. Bu fikir başkaları tarafından da benimsenir, desteklenir.
Devamı: https://www.maarifinsesi.com/bir-portre-fuat-sezgin/
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.