Birçok anlama sahip olan kelimelerden biri olan düşünme kavramının; “algılama, kavrama, anlama, idrak etme, karar verme, isteme, hayal, tasavvur ve tahayyül etme, yargılama, hüküm verme, tefekkür, teemmül, murakabe, muhakeme, akıl yürütme, istidlal, ispatlama, sezme, ilham alma, vehmetme, tasarlama ve keşfetme” gibi birçok manası vardır. Bilişsel vazife ve işlevleri olan düşünmenin başlatıcısı; hayret/merak ve sorunları giderme çabasıdır. Algılamanın psişik tepkisi, meraklanma ve şeylerin “neliğini” sorgulamaktır. Kişisel düşünme olduğunda hissedilen ve bireyde hasıl olan cüzî bir süreç olan düşünme, düşünülen şeyin hoşlanılması veya sevilmesiyle bereketlenir. Kendisini düşünmemiz gereken şeyden hoşlanıldığında düşünmeye muktedir olunabilir. Akıl, kendini düşünmede bulur ve istendiğinde düşünülür. Kendi içine düşmek olan düşünmeyi sağlayan toplumsal-kültürel (numenal) ile doğal (fenomenal) olanlara dair inançlardır. Gerçekliğe tekabül eden fenomenal düşünme, gerçekleşmiş şeylerle düşünümün örtüşmesidir. Düşünce, doğru olmak veya gerçekliği yansıtmak zorunda değildir. Yanlış veya gerçek-dışı düşünceler ortaya konulabilir. Düşünce, malumatı doğurup bilgiyi doğurmazken sezgi ise kavramları zihinde düzenli hale getirir ve akıl yürütmeyi mümkün kılar. Nitekim Descartes’ın sezgi tanımlaması da böyle bir tanımlamaya tekabül eder.
Fikirlerle örülmüş sistem olan numenolojinin ‘konusu da yine fikirdir. ‘Fikr’in, ‘fikr’i ele alıp incelemesi, ‘teemmülü düşünme’ye giderek tefekküre dayanır. ‘Akl’ın üstüne ‘katlanması olan Akıl; insanda duygulanma, idrâk, anlama ile düşünme süreçlerini düzenlediğine ve nazarî/teorik bilginin üretilmesinde gündeme giren işlemleri ayarlayıp bağdaştırdığına inanılan en üst mercidir. Düşünmenin diğer iki unsuru; dikkat kesilme ve öğrenmeyi öğrenmektir. İlgilenmek/enterese, eşyanın ve hadisenin ortasında olmak ve orada kalmaktır. Düşünmeme, insanın özüyle ilgili değil habitatla, düşünülene yönel(e)meyişle ve düşünülmesi gereken şeyin kendisinin insandan yüz çevirmesiyle ilişkilidir. Düşünür, kendisiyle ilişkili kılarak şeyleri mevzu eder ve düşünülene yani düşünülmesi gerekilen varlığa bağlıdır.
Devamı: https://fikircografyasi.com/makale/dusuncenin-ve-hakikatin-yitirilmesi-ve-unutmak
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.