"Borat" ve "Diktatör" gibi kaba çizgili güldürüleri iyi gişe yapınca, bizde de "Pespayelikte para var abi" diyenler çıktı.
Recep İvedik bu yaklaşımın yerli ürünüdür.
Bir "lumpen güzellemesi"...
Varoş serüvenleri...
Ortalığı yerli malı "güldürmeyen güldürüler" kaplayınca da ötekileri yıktı geçti.
Basit, kaba, sakil, paçoz ve münasebetsiz... Cahil ve saldırgan...
Seyirci Recep'te kendini buldu ve onu çok sevdi.
Türkiye'nin vardığı aşamayı özetliyor.
Tıpkı magazincilerin unutamadıkları Kemal Sunal filmleri gibi. O, arabeskin gelişme dönemiydi. Bu, olgunluk dönemidir.
Şimdi Şahan Gökbakar'a sorsanız, "Ben bunları 'ikinci dereceden' anlattım" diyecektir.
Fark etmez. Bu seyirci, rahmetli Ertem Eğilmez'in arabesk kültürüyle dalga geçtiği "Arabesk" filmini de ciddiye almış, "birinci dereceden" seyretmiş ve bağrına basmıştır.
Unutmayalım, Erol Taş'ı gerçekten kötü adam sanıp taşla kovalamış bir seyircidir bu.
***
Sonuncu Recep'i elbette seyrettik, Disney stüdyolarına parayı bastırıp.
En kötüsü.
Gülemedik.
Çok ilkel bir senaryo.
"Hatır için oynamış" izlenimi bırakan kötü oyuncular... Dolgu maddesi gibi!
Sinemamız nereden nereye geldi, bunlar hâlâ Yeşilçam düzeyindeler...
Üstelik Recep burada "muhalefet" de yapıyor kendince.
Devamı: https://www.sabah.com.tr/yazarlar/ardic/2022/12/14/kacinilmaz-recep-yazisi
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.