Coşku ile karşılandılar. İletişim kurdular. El ele tutuştular. Gönül gönüle oldular. Tam da ülkede barış, kardeşlik ve çözüm rüzgârlarına denk geldiği için; daha bir anlam kazandı seyahat. Daha bir anlam kazandı birlik ve beraberlik adına….
Programa iştirak edenler izlenimlerini yazacaktır, sanırım. Her insan baktığı yerden görecek ve gördüğünü yazacaktır. Ben sadece bir kaç örnekle şahit olduklarımı ve hislerimi dile getireceğim.
Güzergahta her biri bir dünya markası olan şehirler, medeniyetlerin şahitleridir. Mesela Ruha-Urfa-Şanlıurfa; peygamberler, evliyalar, bilginler şehri Urfa ve musiki şehri; Bu musiki şehrinde Bedirhan Kırmızı’dan bir gazel dinlemek şansını yakalamak önemli bir sanat olayı idi. Onu canlı olarak dinlemek, yeniden tanımak…
Yine Urfa; peygamberler şehri. Hep bilinen makamlar ve mekânların dışında bir peygamber türbesini ziyaret etmek. Yeniden keşfetmek. Eyyüp Nebi Beldesi: Hz. Eyyüp, Hz. Rahime, Hz. Elyesa ziyaretleri.
Urfa’ya 100 km mesafede olan bu peygamberler beldesine giderken meşhur Göbeklitepe’yi soluna; Harran Ovası’nı sağına alarak, Tektek dağlarına doğru tarihin tam ortasına dalmak….
Harran Ovası; safkan Arap atlarının yuvası… Ardından viranşehir ovası; bereket yurdu. ceylanpınar; ceylanların naz ile oynaştığı Ova….
Tektek dağlarını aşarken; Mezopotamya Sümerlerle, Babiller, Hitti, Urartu, Asur ve Bizanslılarla tanışmak. Abbasiler, Selçuklular, Osmanlılar, İyaz b. Ganem, Kılıçaslan, Selahaddin-i Eyyubi ve Alparslan’la yaşamak. Ertuğrul Gazi’ye, Osman Gazi’ye ulaşmak.
Sonra mı? Kızıltepe…. Mardin Kültürler Harmanı. Kuzey Mezopotamya, Bereketli Hilâl….Bin yıllarca önce bilimin ve medeniyetin vatanı olan topraklar; Ayağa kalkarak yine aynı yola girmiş: Antakya, Harran, Re’sul’Ayn, Nusaybin ekollerinin küllerinden adımbaşı Üniversiteler doğuyor. İpekyolu’na Mümasil Otobanlar; YineBatıyı-Doğuya bağlayan yollar…..Londra’yı Pekin’e.
Mardin… Gece…. ışıkları ile gökkubbeye asılmış bir çok kollu şamdan gibi. Gündüz tarihin ve sanatın taşa işlendiği “KİTAP”. Diller, dinler, kültürler, renga renk bir cümbüş.
Tillo mana yurdu….Siirt huzur ovası. Diyar-ı Bekr, Diyarbekir, Diyarbakır…. Peygamberler, veliler, bilginler şairler, say sayabildiğince. Hemen teneffüs etmeye başlıyorsunuz kardeşlik havasını, barış havasını, yüzlerdeki gülümsemeyle…
TV programında Dr. M Sılay, Şair Abdulvahap Akbaş ve Mehmet Oymak; Ömer Baytemur yönetiminde üç saat dünyaya sesleniyorlar. Kardeşlik mesajları veriyorlar; Türkçe, Kürtçe ve dilediklerince…..Yine paneller, konferanslar, ziyaretler.
Adıyaman; Hısn-ı Mansur. Canlanmanın şehri. Atatürk barajı bir yandan göç getirmiş, öbür yandan yatırım heyecanı. Ayağa kalkıyor Adıyaman. Büyük sahabi “Eshaba Sıppi” Safvan b. Muattaldan güç alarak. Heyecan dolu bir salonda şiir şöleni. Ve D.Mehmet Doğan ile Dr. Sılay’ın mahzun Endülüs’ü anlattıkları görsel “hüzün şöleni”. Gece Maraş’a yolculuk.
Maraş: Kahramanmaraş. Ashab-I Kehfi, Sütçü İmam ve Ahir Dağı ile bilinen Maraş, aslında şiir şehridir. Konuşmaları bile şiirseldir.Maraşlıların.
Bahattin Karakoç ve Abdurrahim Karakoç ile Erdem Bayazıt ,Nuri Pakdilleri ile bilinen Maraş’ın; şiir ve kültür dünyamıza kazandırdıkları isimler saymakla bitmez. Ancak Maraş’ta önemli bir olay gerçekleşti. O da Bahattin Ağabeyin; Bahattin Karakoç’un; Dede Korkut’umuzun salonu teşrifleri idi. Allah O’na sağlıklı ve bereketli bir ömür versin. Panelden önce de şiir şölenimiz vardı ki; bendeniz, Ağlama Çocuk ve Anne şiirlerimi dinleyicilere sundum. Gerek Maraş’ta yaşayan şairler ve gerekse “Kervan”dakiler şiirlerini sundular. Ve Ankara’dan yola çıkan kervan Maraşın; O mirkelâm insanlarının gerçek misafirlerverlikleri ile Sütçü İmam Üniversitesindeki panelle son buldu. Hoşçakal Bahattin Karakoç ağabey ve hoşçakal Maraş… Ver elini Ankara. Yeni kültür kervanlarında buluşmak üzere…
Anne
Coşkun bir sevgi pınarı
Akıtır akıtır anne
Bulunmasın diye kötü yavru
Dünyayı arıtır anne
Yüreğini mum diye yakar
Eritir eritir anne
Çökmesin diye karanlık
Güneşe diretir anne
Yavrunun kolu kanadı
Varlıkların özüdür anne
Her dilin ilk öğrenilen
En güzel sözüdür anne
Ağalama Çocuk
Çocuk yürekler
Acı yeri değildir
Yeri değildir
Gözler nemin
Ne olur ağlamasın çocuklar
Titremesin zemin
Çocuk yumruğu
Sevgiye sıkılır
Ellerindeki Sevgisidir annenin
Ne olur ağlamasın çocuklar
İçi kararmasın annenin
Yılana çiyana bile
Gülcük dağıtır çocuk
Oyuncaktır ona
Tebessüm dağıtır çocuk
Ne olur ağlamasın çocuklar
Ne olur ağlama çocuk
Ağlama çocuk
Mehmet Adil Oymak
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.