MISIR İÇİN ŞİİRLER: MÜŞTEHİR KARAKAYA

cebime koyarak azap bir ölümle

ta başından beri

tüm yerküre savaşlarından çıkarıp

yeryüzüne yaydığımı

dönemezsem

bilin ki musa hâlâ tur dağındadır

o kadar kan gördüm

hangi kapıya varsam mesul değilim

namlularımın ucu bana dönük

ya ölümden öte can yok

ya toprakta yeşerecek yeni ruh

ey isyan

geldiğin yere gömül

ey ölüm

sen ismimizin baş harfisin

tüm zaman ve an çarkına

sarınıp dolanan

şimdi öksüz ve yetim

dönüp dolaşıyorum

yusuf’umun bahçelerini

-eski osirisyan medeniyetinde nil nehrinin adıdır “styx suyu”, aynı zaman antik medeniyetlerde “cehennem ırmağı”...şimdilerde bu adın tam da uygun geldiği bir zaman sanki... bir ırmakla abad olan bir halk, yeniden yeşerebilir...ha nil demişiz ha styx, ismin değişmesiyle kader değişmez maveraün-nehir gibi.........

Milli Gazete