VAHDETTİN İNCE: BİZE YAZIK ETTİLER, SİZE OLMASIN

Rahmetli amcam anlatıyordu. Bir zamanlar bizim köye yakın bir köyde Azeriler ile Kürtler beraber yaşıyorlarmış. O köyde araları bozuk olan bir Kürt ile bir Azeri'nin tarlaları komşuymuş. Ağustos ayının ikinci yarısı buğdayları biçme zamanıdır. O zamanlar biçerdöver falan yok. Buğdaylar orakla biçiliyordu. Sabahtan öğlene kadar biçilen buğdaylar öğleden sonra toplanıp balya yapılıyordu. Balya yapılmadan önce bir rüzgar gelse bütün buğdaylar savrulup giderdi. Azeri ve Kürt komşular da öğlene kadar buğdaylarını biçmişler. Biraz dinlendikten sonra kalkıp buğdayları toplamaya başlamışlar. Tam o sırada bir rüzgar esmiş ve ardından hortum oluşmuş. Hortumun hedefinde Kürdün tarlası varmış. Seslenmiş Kürt hortuma, Azeri komşusunu kast ederek: Eli Quli terlesıne... Yani Ali kulu tarlasına git. Fakat hortum anlamamış ve hızla Kürdün tarlasına doğru gelmeye devam etmiş. Kaç kere "Eli Quli terlesıne" diye seslenmişse de kâr etmemiş. Hortum bütün hızıyla bizim Kürdün tarlasına giriş yapmış. Bakmış bütün buğdaylar havaya uçacak, bu sefer yaşlı gözlerle ve çaresizce : "Ula bari hepısıne... hepısıne..." diye diye savrulup giden buğdaylarının ardı sıra dizlerini dövmüş.

Devamı: https://www.star.com.tr/yazar/bize-k-ettiler-size-olmasin-yazi-2047666/