Savaşı anlatan edebi metinler ne kadar güçlü olursa savaş veya zafer o kadar ebedi ve kalıcı olur. Bu nedenle savaşı kazananlar cephe gerisini ve savaşın edebi yönünü ihmal ederlerse bir süre sonra zafer unutulur ve zamanla zafer mağlupların eline geçer. Tarihle manipülasyon sonucunda zamana bağlı olarak zaferler, zamanın simyasıyla cephe ve saf değiştirebilirler. Beşir Alvazoğlu Çanakkale Savaşıyla alakalı olarak kaleme aldığı bir eserinde Fransızların savaşla alakalı olarak cephe gerisinde ve özellikle edebi cephede çok çalıştıklarını ve edebi katkıya önem verdiklerini söyler. Anzaklar veya Avustralyalılar ve savaşın öteki cephesinde yer alan milletler hala da savaşın hatıralarına bağlıdırlar. Hem edebi alanı hem de duygusal alanı asla ihmal etmezler. Nitekim Prens Charles gibi İngiltere tahtının varisleri Çanakkale’ye uğramışlar ve geçmişlerini ve kahramanlarını bu suretle yad etmişlerdir.
Beşir Ayvazoğlu’nun tespitiyle edebi cephede Çanakkale’de yüzümüzü ağartan tek isim Mehmet Akif Ersoy’dur. Çanakkale destanının hakkını verenlerdendir.
Yahya Kemal’in tarihle ayağa kalkmak veya dirilmek diye bir söylemi vardır. Bunu Fransa’daki hocalarından öğrenmiştir. Nitekim Fransız tarihçilerinden Albert Sorrel’den bu konuda çok etkilenmiş ve bu etki Yahya Kemal’in şekillenmesinde önemli bir rol oynamıştır.
Devamı: https://www.maarifinsesi.com/savaslarin-edebi-cephesi/
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.