Prof. Dr. Sefa Saygılı: Küba'da gördüklerim: Yokluk, yoksulluk ve sefalette eşitlik

Tabi gidiş neredeyse 24 saat sürdü ve Paris üzerinden aktarmalı olarak Küba'ya vardık. Bir heyecan içindeydik: Küba bizdeki komünistlerin ütopyasıydı. Neler deyip yazmıyorlardı ki? Mutlu insanlar ülkesiydi. İnsanlar müzik ve eğlence içindeydi. Hiçbir dertleri yoktu. Sağlık hizmetleri, okullar bedavaydı. Kanser aşısı bile bulmuşlardı. Korona oraya uğramamıştı bile. Koronaya ilk aşıyı onlar bulmuştu. Herkese ev, yiyecek, elektrik veriliyordu ve parasızdı. İnsanların karnı toktu. Orada dondurma sırasına girmek bile mutluluk demekti. Yani insanların problemleri yoktu, mutluydular. Şu sözleri de söylüyorlardı: "Küba'da insanlar arasında rekabet yok, yarış yok, gösteri hiç yok." "Küba halkı Fidel Castro'ya ve Che Guevara'ya çok bağlılar ve onları çok seviyor adeta tapıyorlar." Böyle diyorlardı, bu dediklerini de hep tekrar ediyorlardı. Acaba öyle miydi? Gerçekten komünizm Kübalıları mutlu mu etmişti? Bu yüzden Küba seyahati bizim için sürprizlerle dolu ve ilginç bir gezi olacağa benziyordu. Zaten dünyada da en çok görülmek istenen, merak edilen ülkenin Küba olduğunu da anketler gösteriyordu. 

Devamı: https://www.fikriyat.com/yazarlar/sefa-saygili/2022/04/05/kubada-gorduklerim-yokluk-yoksulluk-ve-sefalette-esitlik