12 (On iki) ye 1 (Bir) var
Hayat birle başlar …
Saat çalışır, akrep koşar , yelkovan kovalar …
Bir bir yürür saat, on bire gelir, ardından on ikiye çıkar…
On ikiden sonra tekrar, gün birle başlar.
Gün döner, ay gelir , yıl gider … hızla geçer ömür , birden bire akar …
Güneş doğar, ay doğar, yükselir yıldızlar, kandiller yanar
İlahi kural… Kuran buyurur, aklını başına al …
İnsan der ki , doğduğumda aklım başımdaymış, anlamışım, çok ağlamışım .
Yaşlarla dolmuşum, asıl vatanımdan ayrılmışım.
Küçük ve çekik gözlerim, cihanı çekmişim, seyretmişim,
Ben ah etmişim, vah etmişim, anam babam, ağam ablam gülmüş, sevinmiş.
Bir hengameymiş , halimi anlatamamışım, biçare kalmışım.
Uyumuşum, uyanmışım, korkuyla bakmışım…
Bir aleme, bir oyuna dalmışım, koşmuşum , oynamışım…
Varlığımı , vatanımı atlamışım, vazifemi bırakmışım,
Yıllar geçmiş , sonra aynaya bakmışım, utanmışım.
Kocaman adam olmuşum, saçlarım, sakalım, heyhat ağarmışım
Koca bir zaman ve geçen bir hayat .
Hava üstüne hava almışım…dostlar bakın, kararmışım…
Hey , söyle sen, nasıl geçti onca zaman?
Bak bak ne kalmış ? On ikiye bir kalmış…
Var mısın , yok musun sen zaman?
Haydi çekil aradan !
Olmasın , ne zaman, ne mekan...
Ey Var olan, Bir olan Sevgili Yaradan !
Geçen hayat, giden zaman …elimde kalan?
Sırtımda kusur, torbamda günah, kolumda defter, sağımda ve solumda yazan …
Tevbem tevbe mi, halim yaman… Ne sözüm , ne yüzüm… tekim, çaresizim…
Ya İlahi , ne olur kuluna ver aman !
Affet, onu yarlığa… zavallı, düştü afete, darlığa…
Dostlar… işte hakikat … bir saat , bir nefes, bir an var.
Derdim , aşkım , ateşim var, sahibim, kapım , umudum var…
Kemterim amma , bir imanım , bir Allah’ım var.
Bahadır Bozkırlı
06.3 /10.4.2026 1.Ramazan / 22.Şevval.1447
