Ahmet Mercan: Gökdelen ve gölgesi

Dünya hızlandıkça şehirler iç içe geçiyor, insanlar gittikçe birbirine benziyor. Güçlü bir piyasa rüzgarı her alanda kendini dayatarak insanı küçültüyor.  İnsan piyasanın cenderesinde iç derinliğini kaybediyor. Küçüldükçe, kaybettikçe saldırganlaşıyor ve her şeyi araçlaştırıyor.

Bir genç kızın hunharca öldürülmesiyle ortaya çıkan manzara, daha acıklı bir konumun fotoğrafı olarak toplumun aynası oluyor.

Sosyal medyada ortaya dökülen duygular, akla -hayale gelmez tepkiler, toplumun cinnet halini resmetmesi açısından ilginç. İlginç olduğu kadar da üzerinde uzun uzun düşünmeyi gerektiriyor.

Acı veren, sarsıcı bir olayı karşı olduğu söylemin aşağılanması için kullanmak, fark ettirmeden kendini sorumluluğun uzağına çekmek olduğu gibi, olayın tekrarlanmamasına vesile olacak imkanı da berhava etmek açısından, en hafifinden sorumsuzluğa denk düşer. İşi mezhep boyutuna taşımaya çalışan kafanın varlığı atomun parçalanmasından büyük bir buluş sayılmalı.

Olayı münferit kabul etmek, veya Batıda da oluyor gibi yaklaşımlarla izaha yeltenmek, medeniyetimizin insana atfettiği değerle bağdaşmaz. Yanlışın hiç bir durumda örnek olmayacağı gerçeğinden hareketle farklı bir değerlendirmeye geçme ihtiyacı hasıl olur.

Dünyanın genel yapısında saklı duran gayri adil yapılanma ülkeler ölçeğinde de kendini gösteriyor.

Genel tanımla söyleyecek olursak, yüzde seksenin çalıştığı, yüzde yirminin ise mülkün yüzde seksenine sahip olduğu bir dünyada çatışma kaçınılmaz hale gelir. Dünyanın büyük şehirlerine baktığımızda aynı yapıyı görürüz. Merkezi kuşatmış gettoların çocukları merkezde yer almak için iğnenin deliğinden geçme yarışına girerler. Çevrenin açlığı aynı zamanda olmak istediği merkeze karşı hıncı ve öykünmeyi beraberinde getirir.

Böylesi bir garip denge kurma çabasında erkin elindeki medya,  meşrulaştırıcı misyonu yerine getirme üzere konumlanmıştı.

Devamı için: http://www.dunyabulteni.net/yazar/ahmet-mercan/20092/gokdelen-ve-golgesi