Akif Emre'den: Bir şarkiyatçının ideolojik portresi

Gerçek tarihçi, her namuslu ilim adamı gibi bir hakikat avcısıdır. Tarihin karanlığında insanlık maceramızın peşinde koşar. Yıkıntılar, belgeler, söylentiler, kütüphaneler arasında bir “dünya” kurar. Tarihçinin inşa ettiği dünya, ortaya çıkardığı hakikat yarına ışık tutar. Hiç bir tarihçi bulduğu belgeleri, hakikati yok sayamaz. Kendi düşüncesi ve kanaatine zıt olsa bile keşfettiği gerçekliği ifşa etmek zorundadır.

Bu zorunluluk tarihçinin mutlak bir tarafsızlığa ve nesnelliğe sahip olduğu anlamına gelmez. Tarihçinin de dünya görüşü, ideolojisi vardır ve bu tarihine yansır.

Tarihçinin bulduğu hakikat, aslında bugün bulunduğu yerden, geçmişte buldukları ile inşa ettiği muhayyel yarınlardır.

Katı gerçekler, belgeler, muhayyel geleceğe nasıl dönüşebilir? Nesnellik tarihçinin gelecek tasavvuruna kurban mı edilmektedir? Bunun cevabı tarihçinin hakikati keşfettiği, adeta kendi tercihlerini aradan çektiği, o bilimsel cazibeye kapıldığımız anda başlar. Hatta daha öncesinden başlamıştır... Şöyle ki, bir hakikat avcısı olarak tarihçi de keşfettiği gerçeğe teslim olmak zorundadır; çünkü daha önce o gerçeği zaten teslim almıştır. Nasıl mı? Bir bilgi-kazıma eylemine başlamadan önce ne aradığı sorusunu sorarak tavrını koymuş, safını zaten seçmiştir.

Yazının devamı için: http://www.yenisafak.com.tr/yazarlar/akifemre/bir-sarkiyatcinin-ideolojik-portresi-2007857