Allah tevekkül eden kullarını sever

İnsanların en çok istismar ettiği, yanlış anladığı kavramlardan biri tevekküldür.

Tembelliklerinin sığınağı, başarısızlıklarının mazereti, yanlış kader anlayışının bir sonucudur.

Merhum İstiklal Şairimiz Mehmet Akif bundan açık bir şekilde yakınmıştır:

“Çalış!” dedikçe şeriat, çalışmadın, durdun,

Onun hesâbına birçok hurâfe uydurdun!

Sonunda bir de “tevekkül” sokuşturup araya,

Zavallı dîni çevirdin onunla maskaraya!

Gerçekte tevekkül nedir?

Tevekkül; bir işin olması için yapılması gereken tüm şartları yerine getirdikten, sebeplere sarıldıktan, güvenceleri verdikten sonra Allah’a havale etme, O’na güvenme ve işin olumlu sonuçlanmasını beklemedir.

Tevekkül; Allah’a sığınma, O’na güvenme, kuvvet ve kudretine sığınma, tüm hazinelerin kaynağı olduğunu bilme, sınırsız imanının izinde yürümedir. Ama sünnetullah ve adetullah’a da uymadır. Her şeye güç yetiren Rabbimiz, bu dünyada Müslümanların ayağına bir diken bile batmaması için bir sistem kurabilirdi. Ancak bunu cennete bıraktı.

Bize düşen görev Rabbimizin emirlerini en güzel bir biçimde yapmak, Sevgili Peygamberimizi örnek almak, salihlerle birlikte olmak, dünyayı imar ve ıslah etmek için gece gündüz çalışmak, birbirimize destek olmak, adil bir düzen kurmaktır.

“…Muhakkak Allah, tevekkül edenleri sever.” (Ali İmran, 3/159)

…

Bir sûfi anlatıyor:

“İbadet düşkünü bir kadının sesini duydum. Gözyaşları yanaklarından süzülüyor ve şöyle diyordu:

“Vallahi yaşamaktan bıktım. Allah’ı öyle özlüyor, O’na kavuşmayı o kadar istiyorum ki, ölümün satıldığını görsem kesinlikle satın alacağım.”

Kadına dedim ki:

“Ameline çok mu güveniyorsun?” Kadın cevap verdi:

“Hayır. Ama Allah’a olan sevgime, O’nun hakkındaki iyimserliğime güveniyorum. Ben O’nu sevdiğim halde O’nun bana azap edeceğini mi düşünüyorsun?”

Yazının devamı için:https://www.yenisafak.com/ramazan/allah-tevekkul-eden-kullarini-sever-4803082