Bekir Fuat'tan: Annemin duası Türkiye

Kitapta anne, baba gibi kişilerin yahut aidiyet duyduğumuz diğer kavramların da vatanımız olabileceğini söylüyorsunuz. Türkiye’ninsınırları neresidir sizce” diye soruyor. “Misak-ı Millî sınırlarıyla çizili toprak parçası olmasa gerek” diye de ekliyor…

Özkardaş’la muhabbetimizden aklımda kalanlar…İnsan dünyaya kendi kavramlarıyla bakar. Kendi sözüyle anlamaya çalışır hayatı. Milletler de öyle. Kendi sözüyle, kalbiyle yaşayanlar sahici olanı ister. Hakeza, kendi sözü, davası olan milletler büyük kültürleri, büyük rüyaları yaşatır.

Misak-ı Millî benim icad ettiğim bir kavram değil. Türkiye’de bu kavramın neye tekabül ettiğini biliyoruz. Bir yeri vatan belleyebilmek için oraya aidiyet duymak gerekir. Annemiz, babamız, aidiyet duyduğumuz her ne ise orası bizim vatanımız. Tarihimi, kalbimi, sözümü taşıyabildiğim yer, vatanım benim. Gönlümü açabildiğim, davamı anlatabildiğim her yer benim vatanım.

Allah’ın bizden istediği, başta kendimizi keşfetmemiz. Kendi gönlünü keşfeden Allah’ı keşfeder. Biz de onu konuşuyoruz, aidiyetlerimizi… Ama bunları konuşacak bir yer lazım işte bize.  Buradan, Türkiye’den konuşuyoruz, bu önemli. Bahsettiğimiz kavramları tarihi bir tecrübeyle yoğurursak Türkiye’yi bir sığınak olarak görebiliriz. İnsanlar da “bir yer”den bakar dünyaya. Bir yerden bakarsanız her yeri görebilirsiniz. Yoksa baktığınız bir yer, ne göreceksiniz, ne söyleyeceksiniz dünyaya?

Türkiye, annemizin,  kalbimizin, dostlarımızın vatanı. Durduğumuz ve baktığımız yerin adı.

Ben bu toprakların canlı olduğunu düşünürüm. Gariplere de can ve sığınak olduğunu bilirim. Tabii gariplere, Bosna da sığınak olabilir, Kerkük de. Filistin de. Ama onlar da buraya sığınıyorlar; çünkü bir istinatgâha ihtiyacı var mazlumların. Nasıl ki bedenin istinatgâhı kalpse, mazlum coğrafyaların istinatgâhının da bu topraklar olduğunu düşünüyorum. Tarihimiz, hayatımız söylüyor bunu.

Kalplere sınır çizilemez. Annemizle ve sevdiklerimizle aramızda bir sınır olmaz. Mazlumların arasında da sınır olmaz esasen. Bir de şunu biliyoruz: Mazlum kendi kalbini dinlerken daha büyük bir kalbe ihtiyaç duyar. Bu topraklar daha büyük bir kalptir.

Adına Misak-ı Millî deyin ya da demeyin fark etmez, mesele bundan ibaret…

Milat

bekirfuat@yahoo.com