Beril Dedeoğlu'ndan: “Din savaşları” tehdidi

Öletinde üç Filistin asıllı genç öldürüldü; dünyanın bir çok yerinde, ancak Müslümanların yoğun olduğu yerlerde protesto gösterileri yapıldı. Ancak ne yazık ki bu olay farklı aidiyetleri simgeleyen devlet temsilcileri tarafından bir protesto fırsatı olarak değerlendirilemedi.

Ardından Danimarka’da “ifade özgürlüğü” üzerine yapılan bir toplantı salonu ile bir sinagoga saldırı yapıldı, iki kişi öldü. İlk olayın sorumlusu olarak İslam karşıtı kişilerin adı geçti, ikinci olayın da İslami kesimlerden birileri tarafından gerçekleştirildiği ileri sürüldü.

ABD ve Avrupa ülkelerinde Müslümanları ya da Hristiyan ve Yahudileri hedef olarak seçen münferit girişimler, kişisel kindarlık nedeniyle işlenen cinayetler, kendi başına din savaşı yürüttüğünü sananların yaptığı katliamlar olabilir. Ancak bu tür olaylara imza atanların örgütlü sosyal ağların üyeleri olmaları daha mümkün.

Kurbanlarını kitlesel olarak değil de tek tek seçenler, eylemlerinde öldürülen kişileri birer rakam olmaktan çıkarıyor, tanınan birer kimlik haline getiriyor. Bu durum ölene daha fazla üzülme, öldürene de daha fazla kızma imkanı veriyor. Bu da halklar arasındaki nefretin büyümesine katkı sağlıyor.

Seçili hedef

Son dönemlerde IŞİD ile “popüler” hale gelen seçili hedef terörünün, münferit girişimler olarak açıklanması zor. Ne yazık ki bu tür eğilimlerin farklı toplumsal kesimler içinde giderek daha örgütlü bir mücadele aracı haline geldiği söylenebilir. Ve yine ne yazık ki toplumların içinde yeşeren bu tür durumlarla mücadele etmek oldukça zordur.

Ayrıca bu tür olayların yaşandığı ülkelerdeki siyasiler, var olan karşıtlıkları oya tahvil edebileceklerini düşündüklerinde tarafların cesaretlenmesi de söz konusu olur.  Diğer bir ifadeyle iktidarların taraflardan birine daha yakın olduğunun düşünüldüğü yerlerde, bu tür cinayetleri işleyenlerin kendilerini haklı görme eğilimi artar. Bu da karşı tarafın “öç alma” eğilimlerini perçinler.

Dünya tarihindeki bütün etnik ve dini savaşlar nefret tohumlarının bu tür girişimlerle ekilip siyasiler tarafından sulanmasıyla ortaya çıkmıştır. Dolayısıyla, çözümler de öncelikle siyasi liderlerin tutum, davranış ve önerilerinden geçmekte. Ancak burada kast edilen, sadece olayların yaşandığı ülke liderlerinin bir tutum benimsemesi değil, gerçekçi bir işbirliği.

Devamı için: http://haber.star.com.tr/yazar/din-savaslari-tehdidi/yazi-1001484