Bilal Sambur'dan: Şiddet, devrim ve sol

Türkiye, yıllardır sol ideolojinin bombardımanına uğramaktadır. Sol ve sosyalist fikirlerin ve yazarların bütün literatürü Türkçeye çevrilmiş durumdadır. Hiçbir fikir, sol kadar şanslı olmamıştır. Kemalizm bile kendisini hep solun yanında konumlandırmıştır. Sol Kemalizm diyebileceğimiz akımlar bile ülkemizde oluşmuştur. Sol, Türkiye’de  hep resmi ideolojiyle  ittifak kurarak iktidar olmaya çalışmıştır.

Darbe dönemlerinde resmi ideolojiyle ittifak kuran sol, etkisizleştirilmiştir. 12 Mart sürecinde yaşananlar sol, ordu ve devlet arasındaki ilişkilerin karmaşıklığını ortaya koymaktadır. Doğan Avcıoğlu’nun  teorisyenliğini yaptığı solcular, orduyu kullanarak totaliter bir rejim kurmanın projesini hazırlıyorlardı. Türkiye’de sol, militarizm, milliyetçilik, mezhepçiliği kışkırtmaktan başka bir işe yaramamıştır. Türkiye’de demokrasi, özgürlükler, barış ve hukukun gelişmesine sol-sosyalist düşünceler ve yapılar katkıda bulunmak yerine hep engelleyici olmuşlardır.

Sol ve sosyalist   düşünce, devrim adı altında insanlara bir vaatte bulunmaktadırlar. Sosyalizm, devrim sayesinde insanlığın bütün sorunlarının çözüleceği şeklindeki bir illüzyonu insanlığa  gerçek olarak empoze etmektedir. Solun devrim masalı, antiemperyalizm, sömürüye karşı mücadele,  emek mücadelesi gibi çarpıcı sloganlarla maskelenmektedir. Solun devrim masalı, yeryüzünde bir otoriter ve totaliter cehennem kurmanın maskesinden başka bir şey değildir. Küba devrimi mitolojisi, Che miti gibi figürler üzerinden sol, devrim  ütopyasını ve ideolojisini kitleler üzerinde etkin kılmaya çalışmaktadır.

Devrim mitolojisi, özellikle gençler üzerinde etkili olmaktadır. Anlam ve değer arayışında gençlere,  devrim adı altında bir anlam çerçevesi sunabilmekte ve onları kendisi için araçsallaştırabilmektedir. Adalet ve eşitlik gibi idealleri gerçekleştirme konusunda güçlü arzuların  olduğu gençlik dönemlerinde  insanlar, kolaylıkla sol ve sosyalist düşüncelerin devrim  efsanesinin tuzağına düşebilmektedirler. Solun devrim söyleminin en büyük kurbanı genç insanlardır. Modern dönemde gençleri en çok istismar eden, kullanan ve tüketen anlayış solun hard ve soft versiyonlarıdır.

Gezi olayları sırasında Taksim, Solun doğal egemenlik olarak ilan edildi. Taksim, devrimin merkezi olarak  sunuldu. Gezi’de devrimin göz kırptığı şeklinde  bir propagandayı sol yayın organlarında görebiliriz.

Gezi  kalkışmasından sonra Gezi’de hayatını kaybedenleri, solcu gruplar, örgütler ve fraksiyonlar tarafından sürekli olarak istismar edilmiştir. Solcu klikler ve örgütler, Gezi’de ölenlerin intikamlarının mutlaka alınacağı, zaferin ve devrimin kanla kazanılacağını ısrarla söylediler. Kan, intikam, zafer ve devrim, solun şiddet retoriğinin olmazsa olmazı olarak karşımıza çıkmaktadır.

Devamı için: http://www.milatgazetesi.com/Siddet-devrim-ve-sol/68353#.VSd88vmsVps