Ceren Kenar'dan: Ferhunde Hoca...
Cenaze namazını kaldıran imam, “yetiştirdiği öğrencilere annelik yapan, cefakârca onları yetiştiren” gibi bir cümle kurdu. Cenazesini kaldırdığı kadını tanımıyordu.
Ama hakkındaki yorumu isabetliydi. Kafasındaki ideal hocayı tanımlayarak, bu övgüyle son yolculuğuna göndermek isteyen imam belki de farkında olmadan, dokunduğu herkesin hayatını güzelleştiren bir hocayı doğru kelimelerle ifade ediyordu...
Ferhunde Özbay, geçtiğimiz hafta 71 yaşında hayatını kaybetti. Boğaziçi sosyoloji bölümünün duayen hocalarındandı. Demografi, göç, aile, ev içi emek konusunda öncü çalışmalarda bulunmuş, Türkiye'de bu alanlarda ona referans vermeden çalışılamayacak bir külliyat bırakmıştı.
Ferhunde Hoca, çok iyi bir akademisyendi. Üretkendi, titizdi. Öğrencisi ve dostu Cenk Özbay'ın yazdığı gibi: “Kendi tabiriyle Pozitivizm’in yükselişine, düşüşüne ve ölümüne şahit oldu, araştırma yapmanın, sahaya çıkmanın ve insanlarla konuşmanın önemini vurgulamaktan da hiç vazgeçmedi.” Hayatı boyunca farklı ekollerin yükselişi ve düşüşüne tanık olmuş bir akademisyen olarak yeni fikirlere her zaman açık ama akademik popülizme de mesafeliydi. İşini fazlasıyla ciddiye alır, bir bilgiyi veya katkıyı onu üreten kişinin kimliğinden bağımsız değerlendirirdi. Birçok kaynaktan beslenirdi. Romanlar, anılar; mülakatlar, anekdotlar; istatistikler, rakamlar, hepsi onu çok heyecanlandıran ve alet çantasında her daim hazır bulunan araçlardı.
Ferhunde Hoca, çok iyi bir hocaydı. Öğrencilerine büyük bir muhabbetle yaklaşır, ama belki de bundan önemlisi onlara saygı duyardı. Ve bunu çok az insanın yapabileceği şekilde hissettirirdi. “Bilimde yaşa ve titre göre hiyerarşi olmaması gerektiğini, özgür bir düşünme ve tartışma ortamının ne kadar geliştirici olduğunu öğrendim. Gençlere öz güven vermenin başka bir yolunun olmadığını öğrendim. Şimdi bu öğrendiklerimi öğrencilerime aktarmaya çalışıyorum ve yaşım ilerledikçe genç kuşaklarla tartışmanın bana da ne kadar yararlı olduğunu görüyorum” demiş bir mülakatında. Onun sınıfında bulunan her öğrenci onun bu yaklaşımını bizzat tatbik etti. Boğaziçi öğrencilerinin favori hocalarından olması boşuna değildi. Her dersi zamanın nasıl geçtiğini anlamadığımız, zihin açıcı bir bilgi depolama seansıydı.
Yazının devamı için: http://www.turkiyegazetesi.com.tr/yazarlar/ceren-kenar/585726.aspx
