Dursun Gürlek'ten: Bir İstanbul Efendisi:Ahmet Kabaklı

Tercüman gazetesinde yazılarını büyük bir zevkle okuduğumuz, adeta tiryakisi olduğumuz yazarlardan biri de Ahmet Kabaklı hocamız idi. Zaten Tercüman deyince akla ilk önce Ahmet Kabaklı, Ergun Göze, Tarık Buğra gibi isimler geliyordu. Onun vefatıyla Türk basını sevilen, sayılan ve tabii ki çok okunan güzide bir yazarını kaybetti. Bundan on dört yıl önce ebediyete uğurladığımız Kabaklı Hoca güçlü ve üslup sahibi bir yazar olduğu kadar da, tam bir İstanbul efendisiydi. Nezaketiyle, zerafetiyle, vefasıyla gönülleri fethetmesini biliyordu. Daha da önemlisi, kabiliyetli gençlerin elinden tutma, onlara her türlü yardımda bulunma konusunda da büyük bir gayret ve hamiyet sahibiydi. Bu hususta adaşı ve üstadı Ahmet Mithat Efendi’ye çok benziyordu.

İtiraf edeyim ki ben de kendisinden maddi, manevi her türlü desteği gördüm. Yetmişli yılların sonunda Atatürk Eğitim Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı bölümünde okurken birkaç arkadaşla kendisini ziyaret ettik. O yaman Tercüman gazetesi Topkapı surlarının dışındaki orijinal binasına yeni taşınmıştı. Bizi büyük bir ilgiyle kabul etti. Doğrusu ziyaretimiz epey sürdü. Ayrılırken kulağıma eğildi. Sen, Türk Edebiyatı dergimize yazı yaz dedi. Bu güzel talimat beni çok heyecanlandırdı. Bugün de büyük bir zevkle takip ettiğim Türk Edebiyatı Dergisinin yetmişli yıllardaki sayılarında ilk yazılarım işte böyle yayımlanmaya başladı. Daha sonra bu derginin yazı işleri müdürlüğünü de teklif etmişti. Yukarıda da belirttiğim gibi merhum hocamızdan maddi destek de gördüm. Türk Petrol Vakfından onun sayesinde burs aldım.

Biri Ankara’da, diğeri İstanbul’dan çıkan iki edebiyat dergisinin sıkı bir takipçisiydim. Bunlar Hisar dergisiyle, Türk Edebiyatı dergisiydi. Hisar kapandı ama – şükürler olsun – Türk Edebiyatı Kabaklı Hoca’nın aziz hatırası olarak bugün de yayınına devam ediyor. Bu iki kardeş dergi Mehmet Çınarlı ve Ahmet Kabaklı sayesinde kardeşliklerini ve dostluklarını sürdürüyorlardı. Hisar’da tiryakisi olduğum kalem erbabından biri de Cemil Meriç’ti. Onun “Fildişi Kuleden” üst başlığıyla yayınladığı yazılarla “Bu Ülke”nin insanlarını yeni yeni tanımaya başladım. Bir gün merhum Mehmet Çınarlı’ya telefon edip eksik sayılardan birkaç tanesini rica etmiştim. Cömertliğe bakınız ki, yedi sekiz cilt birden göndermişti. Kütüphanemde hemen hemen tamamı mevcut. Cemil Meriç daha sonra “Türk Edebiyatı”nda da yazmaya başladı. Kabaklı, bir çok kalem erbabına olduğu gibi ona da kol kanat gerdi. Daha sonra bir gün Çınarlı, bu vefasından dolayı Ahmet Kabaklı hocayı tebrik etmişti. Unutmadan söyleyeyim, Çınarlı aynı zamanda Anayasa Mahkemesi üyesiydi. 

Devamı için: http://www.gazetevahdet.com/bir-istanbul-efendisiahmet-kabakli-1052yy.htm