Ersin Çelik: Adını koyalım

İsrail’in 26. Knesset seçiminde normal sandıkların tamamı açıldı. Netanyahu bloku 53, muhalefet 48,
Hükümet kurma barajı olan 61 vekile kimse ulaşamadı. Haaretz gazetesi analizini şu başlıkla yayımladı:
Bu belirsizliğin ortasında, İsrail’in Ulusal Güvenlik Bakanı Itamar Ben Gvir’in partisi
7 sandalye kazandı.
Sizlerle biraz daha istatistik paylaşacağım. Çünkü eldeki rakamlar bir meseleyi netleştirmemize yardımcı olacak.
İsrail seçimlerine katılım yüzde 77,7 oranında. Bu, 1999’dan bu yana en yüksek oran. Oyların yüzde 90’ı sayıldığında Otzma Yehudit 284 bin oya ulaşmıştı. Henüz sayılmayan sandıklar da eklendiğinde
Herkes, Netanyahu’nun blokuyla hükümet kuracak çoğunluğa ulaşamamasını, muhalefetin beklenen patlamayı yapamamasını ve Arap partilerinin bütün hesapları altüst eden kazanımlarını konuşurken,
Üç yüz bini aşkın oy… Hem de dünyanın gözleri önünde, İsrail halkının azımsanmayacak bir kesiminden gelen bir destek bu. Sonuçları incelerken bir yandan da bu yazıyı düşündüm ve şu geçti aklımdan: “İsrail’de demokrasinin bütün kuralları uygulanarak bir soykırım referandumu yapıldı ve soykırımcılar, sandıktan onay aldı.”
Zaten Ben Gvir de kim olduğunu saklayan biri değil.
Haziran 2025’te İngiltere, Kanada, Avustralya, Yeni Zelanda ve Norveç devletleri Filistinli sivillere karşı şiddeti kışkırttığı gerekçesiyle Ben Gvir’e şahsi yaptırım uyguladı.
Yalnız o bunları hiç umursamadı. İki ay sonra, Ağustos 2025’te, 15 yıldır tutuklu olan ve Filistin mücadelesinin sembol isimlerinden biri sayılan Mervan Bergusi’nin hücresine kamerayla girdi ve “İsrail halkına dokunanı sileriz” dedi. Bergusi’nin eşi videoya bakınca kocasını ilk anda tanıyamadı. Bu görüntüler bir sızdırma değildi. Bizzat Ben Gvir'in sosyal medya hesabında yayımladı. Çünkü o görüntüler, aslında siyasi kampanyasının reklam filmiydi.
Mayıs 2026’da Gazze’ye yardım götüren Sumud Filosu’ndan 430’u aşkın aktivist kaçırılarak Aşdod’da alıkonuldu. Ben Gvir, elleri kelepçeli sivillerin arasında İsrail bayrağıyla dolaşıp “Şimdi bakın hallerine” diye alay etti.
Karşılık verdik. O an bizler de ağzımıza ne geliyorsa söyledik. Utanmadı, aksine, gördüğü tepkiden duyduğu memnuniyeti çevresindekilere gösterdi. Sonrasında da bizlere fiziki işkence yapılmasının talimatını verdi.
Ben Gvir, Gazze’deki soykırımın sözcüsü.
Gazzelilerin sürülmesini savundu. Ocak 2025’te ateşkes yüzünden hükümetten çekildi. Mart ayında bombardıman başlayınca koltuğuna geri döndü.
Masumların ölümünden beslenen bir siyasi akbabadan söz ediyoruz.
Devamı:https://www.yenisafak.com/yazarlar/ersin-celik/adini-koyalim-4868296


