Hamdullah Işık: Gazze Yanıyor, Ümmet Uyuyor!

Gazze yanıyor!..

Gazze ağlıyor!..

Gazze kan ağlıyor!..

Dünya seyrediyor, insanlık susuyor, İslam dünyası ise derin bir sessizliğe gömülmüş durumda.

Elli yedi sözde İslam ülkesinin bulunduğu bir coğrafyada, bir avuç insanın yıllardır maruz kaldığı zulmü durduramıyoruz. Koskoca İslam dünyası, küçücük bir coğrafyada yaşanan insanlık dramına karşı ortak ve etkili bir irade ortaya koyamıyor.

Liderler zevki sefa içinde, halklar çaresizlik içinde, çocuklar ise ölümle yaşam arasında mücadele veriyor.

Siyonist İsrail’in saldırıları Gazze’de taş üstünde taş, gövdede baş bırakmadı. Evler yıkıldı, hastaneler bombalandı, okullar harabeye döndü. Kadınlar eşsiz, çocuklar babasız, aileler yuvasız kaldı.

Bir zamanlar çocukların kahkahalarının yükseldiği sokaklarda bugün ölümün sessizliği hâkim.

Bir anne, evladının cansız bedenini kucağında taşıyor. Bir baba, enkaz altında kalan ailesinden bir haber alabilmek için yıkıntıyı elleriyle kazıyor. Bir çocuk, oyuncaklarının yerine kardeşinin cesedini arıyor.

Peki, bütün bunlar olurken İslam dünyasının liderleri ne yapıyor?

Kınama mesajları yayımlıyorlar!

Birbirinden sert açıklamalar yapılıyor. Mikrofonların karşısına geçiliyor, kürsülerden yüksek sesle konuşuluyor. Haykırışlar, sloganlar, bildiriler birbirini takip ediyor.

Ama sonuç?

Gazze’de bombalar susmuyor!

Çünkü mesele yalnızca konuşmak değil, konuşulanı eyleme dönüştürebilmektir.

Sözde Müslümanlık, Özde Ne?

İnsanın en çok canını yakan meselelerden biri de budur.

Bir tarafta Gazze’de çocuklar açlıktan, susuzluktan ve bombalardan hayatını kaybederken diğer tarafta bazı Müslüman ülkelerin İsrail’le ekonomik ve ticari ilişkilerini sürdürdüğüne ilişkin haberler gündemden düşmüyor.

Bir tarafta İsrail’in saldırılarını kınayan açıklamalar yapılırken diğer tarafta bu saldırılara dolaylı veya doğrudan katkı sağlayabilecek ekonomik ilişkiler tartışılıyor.

İnsan sormadan edemiyor:

Gazze’yi bombalayan uçaklar hangi yakıtla uçuyor? Tanklar hangi kaynaklarla hareket ediyor? Bu savaşın ekonomik çarklarına kimler katkı sunuyor?

Elbette her ticari ilişkinin doğrudan bir askeri desteğe dönüştüğünü söylemek doğru değildir. Ancak Müslüman olduğunu söyleyen yöneticilerin, Gazze’deki insanlık dramı karşısında kendi ekonomik ve siyasi ilişkilerini vicdan süzgecinden geçirmeleri gerekmez mi?

İslam’ın emri açık değil mi?

Mazlumun yanında olmak, zalime karşı durmak, haksızlığa rıza göstermemek…

Peki, biz bu emirlerin neresindeyiz?

Müslümanlık yalnızca namaz kılmak, oruç tutmak, cami yapmak ve kutsal günlerde mesaj yayımlamak mıdır?

Müslümanlık, mazlumun feryadını duyduğunda harekete geçmeyi de gerektirmez mi?

Elli Yedi Ülke, Bir Gazzeyi Koruyamadı!

Düşünün…

Elli yedi İslam ülkesi!

Milyonlarca asker!

Devasa ordular!

Milyarlarca dolarlık ekonomik güç!

Yer altı ve yer üstü zenginlikleri!

Petrol, doğal gaz, stratejik coğrafyalar, limanlar ve ticaret yolları…

Bütün bu imkânlara rağmen Gazze’deki mazlumların feryadına karşı neden ortak, kararlı ve sonuç alıcı bir irade ortaya koyulamıyor?

Neden bir araya gelinemiyor?

Neden ortak bir yaptırım kararı alınamıyor?

Neden ticari, diplomatik ve siyasi gücümüzü mazlumların lehine kullanamıyoruz?

Neden uluslararası hukuk mekanizmalarını sonuna kadar işletemiyoruz?

Neden insani yardımların güvenli ve kesintisiz ulaşmasını sağlayamıyoruz?

İslam ülkelerinin liderleri, kendi koltuklarını, siyasi hesaplarını ve ekonomik çıkarlarını bir kenara bırakıp bir kez olsun ümmetin ortak vicdanında buluşamayacaklar mı?

Unutmayalım ki liderlik, sadece devlet yönetmek, saraylarda oturmak ve protokol karşılamak değildir. Liderlik, zor zamanlarda sorumluluk üstlenmek, mazlumun yanında durmak ve gerektiğinde kendi çıkarlarından vazgeçebilmektir.

Müslüman Kalmadı mı Dünyada?

İnsanın içinden acı bir soru yükseliyor:

Haydi, Müslüman liderlerden beklediğimiz güçlü ve somut adımları göremiyoruz…

Peki, dünyada insanlık da mı kalmadı?

Müslüman olmayan ülkelerde, toplumlarda ve liderlerde vicdan sahibi insanlar yok mu?

Elbette var!

Gazze için sesini yükselten, meydanlara çıkan, yardım kampanyaları düzenleyen, kendi hükümetlerinin politikalarına itiraz eden milyonlarca insan var.

Hatta bazı ülkelerde, Müslüman olmayan insanların gösterdiği vicdani duruş, kendisini İslam’ın temsilcisi olarak gören bazı yöneticilerin tutumundan daha güçlü bir şekilde karşımıza çıkıyor.

İşte insanı asıl düşündüren de budur.

Biz Müslümanlığı temsil ettiğimizi söylüyoruz. Peki, İslam’ın adaletini, merhametini ve mazluma sahip çıkma anlayışını ne kadar temsil edebiliyoruz?

Bir insanın dini, dili, ırkı veya milleti ne olursa olsun; zulme karşı çıkıyorsa, mazlumun yanında duruyorsa, onun vicdanını takdir etmek gerekir.

Çünkü insanlık, yalnızca bizim inandıklarımızdan ibaret değildir.

Zulme karşı çıkmak insan olmanın gereğidir.

Allah Bize Neyi Hatırlatıyor?

Kur’an-ı Kerim’de Nisa Suresi 75. ayette mazlum erkekler, kadınlar ve çocuklar için mücadele etmenin önemi hatırlatılır.

Bu ayet bize sadece okumamız için değil, üzerinde düşünmemiz ve hayatımıza taşımamız için de bir mesaj vermiyor mu?

Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed Mustafa’nın (s.a.v.) merhamet anlayışı, bugün Gazze’de yaşananlar karşısında bize nasıl bir sorumluluk yüklüyor?

Bir çocuğun gözyaşına duyarsız kalmak, bir annenin feryadını duymamak, bir babanın çaresizliğine sırt çevirmek hangi vicdana sığar?

Bizler, ümmet olmanın yalnızca aynı kıbleye yönelmekten ibaret olmadığını anlamak zorundayız.

Ümmet olmak; acıyı paylaşmak, sevinci paylaşmak, haksızlığa karşı birlikte durmak ve mazlumun yanında saf tutmaktır.

Bugün Gazze’de yaşananlar, sadece Filistinlilerin meselesi değildir. Bu, insanlığın vicdan meselesidir.

Ya Rabbi!

İçimiz Yanıyor!

Çocukların çığlıkları kulaklarımızdan gitmiyor. Annelerin feryatları yüreğimizi dağlıyor. Enkazların altında kalan masumların görüntüleri gözlerimizin önünden silinmiyor.

Lakin elimizden ne geliyor?

Kimi zaman bir dua, kimi zaman bir yardım, kimi zaman bir söz, kimi zaman bir protesto…

Bunların hiçbiri küçümsenmemeli. Herkes imkânı ölçüsünde mazlumun yanında olmalı. Fakat asıl sorumluluk, elinde siyasi, ekonomik ve diplomatik güç bulunanların omuzlarındadır.

Güç sahibi olmak, sadece kendi ülkesinin menfaatlerini korumak değildir. Güç, aynı zamanda mazlumu koruyabilme sorumluluğudur. Mazlumun dini, dili, ırkı önemli değil; insan olması yeterlidir…

Tarihte nice hükümdarlar, nice devlet adamları gelip geçti. Kimisi saraylarıyla, kimisi ordularıyla, kimisi de adaletiyle hatırlandı.

Ama insanlık tarihinin hafızasında asıl yer edinenler, mazlumun gözyaşını silenler oldu.

Bugünün yöneticileri de şunu bilmelidir: Koltuklar geçicidir, makamlar geçicidir, servetler geçicidir. Ancak insanın geride bıraktığı vicdan ve adalet mirası kalıcıdır.

Son Söz:

Gazze Bizim Vicdan Sınavımızdır!

Ey İslam dünyasının yöneticileri!

Ey kendisini ümmetin temsilcisi olarak görenler!

Ey ekonomik ve siyasi gücü elinde bulunduranlar!

Bir kez olsun aynaya bakın.

Gazze’de çocuklar ölürken siz hangi tarihe nasıl geçeceksiniz?

Mazlumlar yardım beklerken siz hangi mazeretin arkasına saklanacaksınız?

Tarih, kimin ne söylediğini değil, kimin ne yaptığını da yazacaktır.

Gazze bugün sadece bombalarla yıkılmıyor. Aynı zamanda insanlığın vicdanı da ağır bir sınavdan geçiyor.

Bizim istediğimiz savaş değildir. Bizim istediğimiz intikam değildir. Bizim istediğimiz başka insanların da acı çekmesi değildir.

Bizim istediğimiz adalettir!

Bizim istediğimiz barıştır!

Bizim istediğimiz çocukların korkmadan uyuyabildiği, annelerin evlatlarını toprağa vermediği, insanların dininden, dilinden ve kimliğinden dolayı öldürülmediği bir dünyadır.

Ya Resulullah!..

Ya Habibullah!..

Ya Muhammed Mustafa!..

Ümmetinin birliği, kardeşliği, merhameti ve adaleti nerede kaldı?

Gazze yanıyor!

Ümmetin vicdanı kanıyor!

İnsanlık ağlıyor!

Ve biz bir kez daha soruyoruz:

Haydi, Müslüman liderler sustu diyelim…

Peki, insanlık da mı sustu?

Yoksa dünya, mazlumların çığlıklarına sağır, zalimlerin çıkarlarına esir mi oldu?

Ya Rabbim!

Gazze’yi Koru!

Mazlumlara yardım et, zalimlere fırsat verme. Ölenlere rahmet, yaralılara şifa, geride kalanlara sabır ve güç ver.

Bize de yalnızca konuşan değil, imkânı ölçüsünde iyiliği yaşatan, mazlumun yanında duran, adaletten ayrılmayan kullarından olmayı nasip et. (Âmin!)