İbrahim Halil Er: Endülüs’ün Son Hatıraları Arasında: Gırnata ve Elhamra

Gırnata’ya gelmemizin belki de zirve nedenlerinden biri olan Elhamra Sarayı’nı görmek istiyorduk, ancak bilet bulmak başlı başına bir kördüğüm oldu. Normalde bilet fiyatları ortalama 20 euro civarındayken, biletlerin aylar öncesinden rezerve edilmesi gerektiğini bilmediğimiz için internetteki resmi satış sitesinde tükenmiş olduğunu gördük. Binlerce kilometre yol gelip kapıda kalma ihtimali insanı sarsıyordu. Araştırdığımızda, serbest piyasada kaçak yollarla veya karaborsada biletlerin 100 dolardan hatta bazı yerlerde 500 dolara kadar çıktığını, el altından satıldığını gördük. Burada adeta kendi içerisinde işleyen bir karaborsa mafyası oluşmuştu; kombine biletler önceden yüklü miktarda satın alınıyor ve Elhamra’nın önüne kadar gelen turistlere çok yüksek fiyatlarla pazarlanıyordu. Karaborsacılar köşe başlarında yanaşıp “Bilet almak istiyorsun değil mi?” diye turistleri farklı mecralara yönlendiriyor, herkesin kanıksadığı bu düzen içinde parayı basan içeri giriyordu.

O kadar yüksek paralar vermeyi düşünmezken, Hakan arkadaşımızı arayıp durumu aktardık; o bize müdürü tanıdığını ve bilet temin etmeye çalışacağını söyleyerek umut verdi. Bu arada en azından çevreyi görebilmek için ucuz bir tur programına katıldık, etraftaki bahçeleri gezdik ama içimizi hala bir burukluk kaplıyordu.

İlk anda insanın içine bir hayal kırıklığı çöküyor. Yüzlerce, hatta binlerce kilometre yol geliyorsunuz; görmek istediğiniz eser hemen karşınızda fakat kapısından girip giremeyeceğiniz belli değil.

Elhamra’ya Girebilecek miyiz?
Gırnata’ya gelişimizin asıl sebeplerinden biri hiç kuşkusuz Elhamra Sarayı’nı görmekti. Fakat daha şehre gelir gelmez bunun sıradan bir müze ziyareti olmadığını anladık. Elhamra’ya, özellikle Nasrî Sarayları’na giriş belirli saatlere bağlıydı ve biletlerin çok önceden alınması gerekiyordu.

Resmî bilet sitesini kontrol ettik. Son dakika iptalleri araştırıldı. Gece yarısı sisteme yeniden düşebilecek biletlerden, rehberli turlardan, Granada Card gibi alternatiflerden söz ediliyordu. Elhamra’nın ziyaret sistemi öylesine sıkıydı ki özellikle Nasrî Sarayları için verilen saat kaçırıldığında aynı biletle daha sonra içeri girmek mümkün değildi. Bir müddet Gırnata seyahatimizin Elhamra’nın dışından bakmakla sınırlı kalabileceğini düşündük. Biz ise Gırnata’ya geldiğimizde bu hazırlığı yapmamıştık.

Önümüzde ciddi bir mesele vardı: Elhamra’yı görmek için Gırnata’ya kadar gelmiştik fakat elimizde ertesi gün için kesinleşmiş bir bilet yoktu. Elhamra Sarayı’nı ziyaret etmek, planlama aşamasından itibaren titizlik gerektiren bir süreç. Yoğun ilgi nedeniyle biletleri aylar öncesinden temin etmek gerekiyor; ancak son dakika seyahat edenler için resmi web sitesi üzerinden gece yarısı 00:00 civarında iade veya iptal edilen biletlerin tekrar satışa çıkma ihtimali büyük bir şans kapısı aralayabiliyor.

Neyse ki sonunda ertesi gün, 1 Haziran sabahı saat 09.00’da Nasrî Sarayları’na giriş yapabileceğimiz bileti temin etmeyi başardık. Bilet meselesi çözüldüğünde, o küçük kâğıdın veya telefon ekranındaki birkaç satırlık rezervasyon bilgisinin insanı ne kadar sevindirebileceğini bizzat yaşamış olduk.

Mucizevi bir şekilde, gece yarısı resmi sitede tesadüfen tek bir biletin satışta kaldığını gördüm ve hemen kaparak bilet sorununu bir şekilde çözdüm. Ancak bilet tek kişilikti; biz ise iki kişiydik (eşimle birlikte). Eşim büyük bir fedakarlıkla “Benim için olmazsa olmaz değil, sen git gez, ben dışarıda beklerim” diyerek dışarıda kalmayı kabul etti. Böylece içeri tek başıma girdim ama hanımı dışarıda bırakmış olmak bana tam bir huzur vermedi, içimde bir rahatsızlık hissiyle gezdim; yine de eldeki mevcut durum bunu gerektiriyordu.

Elhamra’ya Doğru

Elamra yalnızca bir saray değil, insan dehasının doğayla kurduğu estetik bir köprüdür. Ertesi sabah erkenden Elhamra’ya doğru yola çıktık.

Gırnata’nın merkezinden saraya ulaşmanın birkaç yolu vardı. Plaza Nueva ve Isabel la Católica çevresinden hareket eden küçük otobüslerle yukarı çıkılabiliyor, taksi kullanılabiliyor veya Cuesta de Gomérez tarafından yürünebiliyordu. Elhamra yüksekçe bir bölgede bulunduğu için yürümeyi tercih edenleri hatırı sayılır bir yokuş bekliyordu.

Bizim için asıl mesele saat 09.00’daki Nasrî Sarayları randevusunu kaçırmamaktı. Çünkü Elhamra’nın diğer bölümleri gün içerisinde gezilebilse de Nasrî Sarayları’na giriş saati kesindi.

Kapıya yaklaştıkça uzun zamandır kitaplarda, fotoğraflarda ve tarih anlatılarında gördüğüm bir mekânın artık önümde gerçek bir yapı olarak yükseldiğini hissediyordum.

Bazen tarihçi için en tuhaf an budur.

Yıllarca hakkında okuduğunuz, adını defalarca yazdığınız bir yer birdenbire kitap sayfasından çıkar ve karşınızda taş, duvar, kapı, bahçe ve gökyüzü hâline gelir.

Elhamra benim için biraz böyleydi.

Devamı:https://www.insaniyet.net/endulusun-son-hatiralari-arasinda-girnata-ve-elhamra/