İbrahim Tenekeci'den: Kültür meselemiz

Geçenlerde, nümismatlık yapan bir arkadaşımı ziyarete gittim. Kendisi, Osmanlı dönemi eserleriyle yakından ilgili. Biraz içini döktü, sitem etti: “Ben sanıyordum ki, muhafazakârlar iktidara geldiği zaman, Osmanlı dönemine ait eserlere ilgi artacak. Yeni koleksiyoncular gelecek. Camia hareketlenecek. Fakat tam tersi oldu.”

Doğru mudur? Maalesef doğrudur.

Mesele boş bir çerçeveye servet ödemek değil, o çerçevenin içini doldurabilmek. Bunu yapabiliyor muyuz? Adına 'kültür' dediğimiz şey, tam da buradan başlıyor.

Hüsrev Hatemi, yıllar önce, 'yozlaşmadan uzlaşmak' demişti. Gelinen yer: Hem yozlaştık, hem uzlaştık.

Neyle ve nasıl uzlaşıldı, ona da siz karar verin.

Sıklıkla, birtakım 'kazanımlar'dan söz ediliyor. Maddiyat kısmı için soralım: Bunlar nereye gidiyor?

Dünya kadar vakıf, dernek kuruluyor. Onlara devasa imkânlar veriliyor. Ya iş? Ne yapıyorlar?

Konulu bir kütüphane kurmak, bir koleksiyon oluşturmak, ona göre yayınlar yapmak. Birkaç sınırlı çabanın, fedakâr ismin dışında, elimizde / önümüzde ne var?

Belki şu: Millî arşiv binasını otele dönüştürmek. O tarihi yapı, keşke, arşivlerin sergilendiği bir müze haline getirilseydi. Bir de soru: Restore edilen tarihi eserlerin amaç dışı kullanımı artıyor mu, artmıyor mu?

Güzel şeyler de olmuyor değil, oluyor. Osmanlıca kursları açılıyor, hat / ebru dersleri veriliyor. Fakat devamı getirilmediği için, birçoğu kişisel merakın / hevesin ötesine geçemiyor.

Yazıya burada mola verip Türkiye Sahaflar Birliği Derneği Başkanı Nedret İşli'yi arıyorum. Kendisi, aynı zamanda, Turkuaz Sahaf'ın da kurucularından. İşte, söylediklerinin bir kısmı: “Elimizde iki oda dolusu Osmanlıca kitap var. Edebiyat, tarih, tıp gibi konularda ve altı binin üstünde. Ağırlıklı olarak 1880'li yıllarda basılmış. Fiyatları ortalama otuz / kırk lira. Ayda üç veya beş tane ancak satabiliyoruz.” Demek istediğim tam olarak bu.

Devamı için: http://www.yenisafak.com.tr/yazarlar/ibrahim_tenekeci/kultur-meselemiz-2010308