Leyla İpekçi'den: 'Gelin Tacı'

Tarihi binaların, mabetlerin restore edildiği, evrensel geleneklerimizin bugünün diliyle kör topal vaziyette yeniden ihya edilmeye çalışıldığı bir dönemde, Başbakan’ın da altını çizdiği gibi, aslolan duygularımızın restorasyonu. ‘Güzellik medeniyeti’nin yapı taşlarını oluştururken, duyguların restorasyonu kendi içimize dönmeyi, nefs eğitimine yeniden el atmayı gerektiriyor.
Ferdî irşad ile toplumların kemâli arasındaki bağı içimizde dışımızda kurmanın üslubunu buldukça, bir kalp edebi geliştirmeye başlayabiliriz. Bu da sanatta; şiirde, romanda, resimde, minyatürde, tezhipte, ebruda, mimaride, musikide bir ruh dirilişini gündeme getirecektir usul usul. Kültür ve sanat bir medeniyetin kökleri, ruhudur.

Toplu irşad diye bir şey ise bazı cemaatlerin iddiasının aksine, mümkün olamıyor, olamadı. Bunda inat etmekle sadece kendi cemaatini kollayan, kendi çalıp kendine oynayan, en doğru bilgi bizdedir, en güzel kitabı biz yazdık, en doğru İslam’ı biz temsili ediyoruz yaklaşımında olan cemaatler genişledi. Cemaat mensuplarının sayısı arttı. Müminlerin sayısı ise aynı oranda artıyor mu, cevabını herkes vicdanından verebilir kuşkusuz.

Önceleri şiddetli bir tasavvuf karşıtı olan İbn Ataullah El-İskenderî hazretleri (ö: 1309), “Allah’ın huzuruna nasıl çıkacağını âlimler ve hikmet sahipleri sana öğretirler” diyerek eğitim ve terbiyeyi başarıyla tamamlamak gerektiğini belirtir. Ve ekler: “Peygamberler, veliler veya salihler vasıtasıyla Allah’a yaklaşılmaz, diyen düşünceden uzak dur. Kuşkusuz Allah kendine ulaşmak isteyenler için onları vesile kılmıştır.” (Gelin tacı / Hasta kalplerin ilacı. Üsküdar yayınevi, 2004)

Devamı için: http://www.yenisafak.com.tr/yazarlar/leylaipekci/gelin-taci-2009516