Memet Gözütok: Adlandırmanın Kıymeti

Kendini tanıyan insan, insanlık ailesini doğru tanımlamaya başlar. Bu durum insanı insanlığa terfi ettirir; yaptığı işe ruh kazandırır, temas ettiği her nesnenin kadrini kıymetini bilmesini sağlar. Çünkü Rabbimiz, yarattığı her nesneye bir hikmet yüklemiştir. Ceviz örneği beni bu meyanda çok etkiler: Cevizin kabuğu odun gibidir ama içinde nice dertlere derman cevherler vardır.

Büyüklerimiz canlı, cansız temas edilen her şeye isimler verirlerdi. Adlandırma, insan hayatında çok önemli bir yere sahiptir. Nitekim Rabbimiz de meleklere insanın kıymetini tanımlarken insanın "Esma"yı bilmesini delil gösteriyor. İnsanı bir kan pıhtısından veya bir nutfeden yüceler yücesine çıkaran vasfı, esmayı bilmesidir.

Halimizi Hocaya arz edelim:

Nasreddin Hoca'nın önce karısı, üç gün sonra da eşeği ölür. Hoca tek başına kalır; hem karısına hem de eşeğine yas tutar. Durumu görenlerden birisi Hoca'ya:
— Yahu Hoca! Eşeğe yas tutulduğu nerede görülmüştür? diye sorar.

Hoca:
— Neden tutulmasın? O eşek beni yıllarca sırtında taşıdı. Bana dağda, bayırda can yoldaşı oldu, der.

Ama adam ısrarla "Eşeğe yas tutulmaz!" fikrinden vazgeçmez. Bunun üzerine Hoca taşı gediğine koyar:
— Haklısın, senin gibi kadir kıymet bilmez bir eşeğe yas tutulmaz!

Sözün Gül/cesi

Yüzde ısrar etme, doksan da olur.
İnsan dediğin, noksan da olur.
Sakın büyüklenme, elde neler var?
Bir ben varım deme, yoksan da olur.
Hatasız dost arayan, dosttan da olur.
– Mevlânâ

İlahî sevgi ile bütünleşen insan sevgisi, insanlığa hoşgörü ve barış getirir. Yunus'un dediği gibi:

“Elif okuduk ötürü,
Pazar eyledik götürü,
Yaratılanı hoş gördük,
Yaratandan ötürü.”

Sözün siz/cesi?

https://globalbakis.com/kose-yazilari/adlandirmanin-kiymeti-183677