Mustafa Özcan'dan: Lozan’dan Medine’ye…

Mersin’de üniversite öğrencisi  Özgecan Aslan’ın hunharca öldürülmesi Türkiye’yi sarstı. İlk defa ciddi bir biçimde cezaların suça orantısının uyumlu/ mütenasip olup olmadığını gündeme getirdi. Daha somuta gidecek olursak, idam cezasının lüzumu ve kaçınılmazlığı gündeme geldi.   Bunun gideceği ve varacağı yer bellidir. AB kriterlerinin rafa kaldırılması ve kendi kriterlerimize geri dönmek. Yahut daha güncel ifadesiyle, AB kriterlerini bırak Ürdün kriterlerine bak!  Bunu biraz da AB kriterlerini aşağılamak için söylüyorum.  AB kriterleri bizim gibi ülkelere dar geliyor. Çünkü sosyal yapı bir değil.   Bunu biraz daha açalım. Son yıllarda AB normlarından etkilenerek idamı kaldıran veya rafa kaldıran bazı ülkeler şimdi bu kararlarını gözden geçiriyorlar. Bunlardan birisi Pakistan diğeri de Ürdün.  Her iki ülke de tedhişe başvuran yerel Taliban veya IŞİD mensuplarına karşı idamı yeniden yürürlüğe soktu. Bizde ise adi suçlar kamu vicdanını rahatsız etmeye başladı. Rahşan afları gibi aflarla zaten adaletin terazisi güdük hale gelmişti. Artık cezalar caydırmıyor azmettiriyordu.  Kamuoyu vicdanı kanamaya devam ediyordu. Ta ki bu  Özgecan Aslan olayı patlak verinceye kadar.  Son sıralarda idam cezaları kamuoyunun gündemine gelmiş lakin hükümet savsaklamıştı. Artık artan ve vahşi hale gelen adi suçlar Türkiye’nin elini idam cezasını geri getirmeye zorlamaktadır. Bunun mutlaka siyasi boyutu da var. Sözgelimi PKK elemanlarının yeniden şiddete dönmeleri halinde idam cezaları bu unsurları da kapsamalı. Mesele Kenan Evren’in dediği noktaya gelmiştir. Asmayayım da besleyelim mi? Elbette onun gibi mühendislik yaparak bir sağdan bir soldan idam ederek dengeyi gözetelim demiyoruz.  Adaleti gözeterek ihkak-ı hak etmeliyiz.

Devamı için: http://www.gazetevahdet.com/lozandan-medineye-957yy.htm