Namık Açıkgöz'den: Rektör Atamalarındaki Yöntem

Tem­muz 1992’ye ka­dar rek­tör­ler ata­ma ile ge­li­yor­du. Ya­ni YÖK, Cum­hur­baş­ka­nı­na isim bil­di­ri­yor; Cum­hur­baş­ka­nı da o is­mi rek­tör ola­rak ta­yin edi­yor­du. 1992 Tem­muz ayı ba­şın­da bu usul de­ğiş­ti ve şim­di­ki (3 de­re­ce­li se­çim) uy­gu­la­ma­ya ko­nul­du. Bu sis­te­me gö­re, üni­ver­si­te­ler­de sa­de­ce öğ­re­tim üye­le­ri (Pro­fe­sör, Do­çent ve Yar­dım­cı Do­çent­ler)’nin kul­la­na­ca­ğı oy­lar­la, 6 isim, rek­tör ada­yı ola­rak be­lir­le­nir ve YÖ­K’­e ile­ti­lir. YÖK, bu 6 is­mi tar­tı­şır ve 3’e in­di­re­rek 3 is­mi cum­hur­baş­ka­nı­na bil­di­rir. Cum­hur­baş­ka­nı da bu 3 isim­den bi­ri­ni rek­tör ola­rak ta­yin eder.

Pek çok se­çim es­na­sın­da, üni­ver­si­te­ler­de rek­tör ata­ma kriz­le­ri ya­şan­mış­tır; şim­di de İs­tan­bul üni­ver­si­te­sin­de ya­şan­dı. Ney­miş, cum­hur­baş­ka­nı, en çok oyu ala­nı de­ğil de ikin­ci ola­nı ata­mış. Bu ola­maz­mış.

Olur!... Hem de bal gi­bi olur!... 

Es­ki­den de şim­di de yay­ga­ra ko­pa­ran­la­rın göz­den  ka­çır­dık­la­rı hu­sus şu: Üni­ver­si­te­ler­de kul­la­nı­lan oy­lar, rek­tör seç­me oy­la­rı de­ğil­dir; aday ada­yı be­lir­le­me oy­la­rı­dır. Bü­tün aday­la­rın al­dık­la­rı oy­lar, 6  ki­şi­nin YÖ­K’­e bil­di­ril­di­ği an­da eşit­le­nir. Ya­ni ar­tık han­gi ada­yın kaç oy al­dı­ğı önem­li de­ğil­dir.  Bü­tün aday­la­rın al­dık­la­rı oy­lar, sı­fır­la­na­rak eşit­len­miş de­mek­tir.  Bu aşa­ma­dan son­ra, YÖK, çe­şit­li açı­lar­dan de­ğer­len­di­re­rek aday ada­yı sa­yı­sı­nı 3’e in­di­rir. 3 isim Cum­hur­baş­ka­nı­na bil­di­ril­di­ğin­de, sı­ra­la­ma­la­rı da sı­fır­lan­mış; hep­si de ilk sı­ra­day­mış gi­bi gö­rü­lür ve Cum­hur­baş­ka­nı da ken­di­ne gö­re be­lir­le­di­ği kri­ter­ler çer­çe­ve­sin­de ata­ma­yı ya­par.  

YÖK ve cum­hur­baş­ka­nı, ada­yın üni­ver­si­te­sin­den al­dı­ğı oya gö­re bir ata­ma yap­ma­dı­ğın­da yır­tı­nan­la­rın üni­ver­si­te men­sup­la­rı ol­ma­sı­nı an­la­ya­mı­yo­rum. Med­ya men­sup­la­rı, ka­nu­nun te­mel es­pri­si­ni bil­me­dik­le­ri için boş boş ko­nu­şup ya­za­bi­lir­ler. Za­ten on­la­ra ha­ber ol­sun da ne olur­sa ol­sun, önem­li de­ğil­dir. Fa­kat üni­ver­si­te ho­ca­la­rı­nın, tek be­lir­le­yi­ci aşa­ma­nın üni­ver­si­te­de­ki te­ma­yül yok­la­ma­sı ol­du­ğu dü­şün­ce­siy­le, “de­mok­ra­si kat­le­dil­di; oy­la­ra say­gı­sız­lık, ira­de­ye  ha­ka­re­t” gi­bi laf­lar et­me­le­ri, çok ko­mik ge­li­yor ba­na. 

Devamı için: http://www.gazetevahdet.com/rektor-atamalarindaki-yontem-1670yy.htm