Saliha Sultan'dan: Sahi(h) mi?
Geçenlerde Hadis-i Şerif olarak bildiğim “İki kişi küstükten sonra birbirinin ayıplarını ortaya çıkarması münafıklık alametidir.” sözünü kullandım. İtirazlar yükseldi. “Bunun kaynağı ne? Sahih mi?”
Göz önünde meydana gelen, neresinden tutsak elimizde kalacak bir hadisenin içinde yer alan insanların etik/ahlaki davranışlarını sorgulamayan birçok insan, durup düşünmek yerine, oldukça doğru ve hayatımızın birçok alanına oturan bir sözü sorgulamayı tercih etti. İnsan bu, işine gelmez, kendisiyle yüzleşemez.
Yan yana görmediğim, dost olmadıklarını bildiğim insanların sağda solda birbirini çekiştirmesini doğru bulmasam da, biraz anlarım. Birbirlerini yeterince tanımadıkları için önyargıları vardır. Fakat bir arada olduklarında, hele ki gözümün önünde sıklıkla dostluktan, aşktan ya da davadan bahseden insanların yollarını ayırdıkları anda birbirini kötüleme hallerini hiç samimi bulmam. Onlar bana göre, çıkarlarının söz konusu olduğu yerde susmuş olanlardır. Çıkarları bittiğinde ortalığa dökülürler.
Dostun nasihat edeni, düşmanın mert olanı makbul. Müminin ise, diğer müminin olmadığı yerde onun itibarını gözeteni. Bunu da, Peygamber Efendimizle ilgili bir kıssada okumuştum, kaynağı ne bilemiyorum. İtibar hususundaki ince mesajı almak yerine, gıybetle yatıp kalkanlar, kaynak arayarak vakit kaybedebilirler. İtibarlarını da.
Devamı için: http://www.gazetevahdet.com/sahih-mi-1480yy.htm
