Türkiye-İsrail Gerilimi Suriye’den Doğu Akdeniz’e Yayılıyor: Yeni Bir Bölgesel Çatışma İhtimali mi?
Filistin Diplomasi Merkezi
2 Eylül 2026
Türkiye-İsrail Gerilimi Suriye’den Doğu Akdeniz’e Yayılıyor: Yeni Bir Bölgesel Çatışma İhtimali mi? Türkiye ile terör devleti İsrail arasındaki gerilim, İsrail'in Suriye'nin kuzeybatısındaki Abu El-Zuhur Havalimanı'nı hedef alan hava saldırısının ardından son dönemde tırmandı. Türkiye sınırına 72 kilometre mesafede gerçekleştirilen saldırıda, pistler ve yakın zamanda yenilenen hangar binaları hedef alındı. 8 hava saldırısının gerçekleştirildiği olayda herhangi bir can kaybı bildirilmedi. Saldırının ardından Türkiye, söz konusu bölgede askeri güçlerinin bulunduğu yönündeki iddiaları yalanladı ve İsrail'i, Türkiye'nin askeri hareketliliğine ilişkin iddiaları saldırı için bahane olarak kullanmakla, komşu ülkelere saldırmak için bahaneler üretmekle ve bölgenin istikrarını sarsmakla suçladı.
1. Türkiye ile Çatışmadan Kaçınma
İsrail'in Türkiye'nin askeri varlığı bahanesiyle Suriye'ye yönelik saldırısının ardından, İsrail güvenlik teşkilatından bazı çevreler, Başbakan Binyamin Netanyahu ve bakanlarının Türkiye'ye karşı yürüttüğü açık saldırganlığın iki ülke arasındaki ilişkileri "gereksiz" bir tırmanışa sürükleyebileceği konusunda uyarıda bulundu.
Söz konusu çevreler, Türkiye ile yaşanan anlaşmazlığın daha geniş çaplı ve açık bir çatışmaya dönüşmesini istemiyor. Suriye'ye yönelik saldırının, Ankara ile doğrudan bir çatışmaya yol açmaktan kaçınmak amacıyla fazla öne çıkarılmadan, gözlerden ve resmî açıklamalardan uzak tutulmasını istiyorlar. Bu nedenle saldırının ardından yapılan sert kamuoyu açıklamalarından memnuniyet duymadılar. Zira bu açıklamaların cephede gerilimi artırabileceğini ve güvenlik açısından gerekli olmadığı hâlde Türkiye ile ilişkilerin daha da kötüleşmesine yol açabileceğini değerlendiriyorlar.
Havalimanına düzenlenen İsrail hava saldırısı, anlamı itibarıyla Türkiye'nin belirli bir hava üssüne yerleşmesini engelleme meselesinin ötesine geçiyor; bölgesel dengelerde daha geniş kapsamlı bir dönüşüme ve Türkiye’nin İsrail’i kuşatacak yeni bir eksen inşa etme girişimine işaret ediyor.
Bu girişim; İran ekseninin zayıflaması, Gazze'deki devam eden kriz, Washington ile Netanyahu arasındaki güven erozyonu ve Arap dünyasında Netanyahu’ya yönelik artan tepki gibi bölgesel değişimlerden yararlanılarak yürütülüyor. İsrail çevreleri, Erdoğan'ın bu koşullardan yararlanarak İsrail'i çevreleyen ve "Sünni eksen" olarak nitelendirilen bir yapı oluşturmaya çalıştığını değerlendiriyor.
Bu oluşum; Suudi Arabistan'ın mali imkânları, Türkiye'nin savunma sanayii ve Pakistan'ın nükleer kapasitesiyle destekleniyor. Buna, Mısır'ı da bu oluşuma dahil etme, Türkiye'nin Gazze'deki varlığını güçlendirme ve Suriye'deki askerî ve siyasi nüfuzunu pekiştirme çabaları eşlik ediyor. Bu hedefin özünde ise Ankara'yı Arap ve İslam dünyasında lider bir güç olarak konumlandırma amacı bulunuyor.
Aynı şekilde, Türk hava savunma sistemleri ve radarlarının konuşlandırılması da İsrail'in hava sahasındaki hareket serbestisini tehdit edebilir. Çünkü Suriye hava sahasının kontrolü, Lübnan ve Irak dahil olmak üzere diğer cephelere ulaşma kapasitesini doğrudan etkiliyor. Dolayısıyla buradaki mücadele, belirli bir üs veya askerî tesisin kontrolünden ziyade “hava sahası hâkimiyeti mücadelesi” niteliği taşıyor. Türk askerî varlığı, İsrail'in hava üstünlüğüne yeni kısıtlamalar getirebilir.
Bu durum, Türkiye'nin artan müdahalesinin bölgede oluşan “siyasi boşluktan” kaynaklandığını gösteriyor. Türkiye'nin liderlik edebileceği eksen, NATO üyesi olması nedeniyle İsrail açısından İran eksenine kıyasla çok daha karmaşık ve tehlikeli olacaktır. Türkiye'nin Avrupa ile geniş ekonomik ve siyasi ilişkilere sahip olduğu, Arap ve İslam dünyasında ise daha büyük bir nüfuz ve meşruiyet taşıdığı biliniyor.
İsrail, İran'a karşı uluslararası ittifaklar kurma kapasitesine sahip olsa da Türkiye ile yaşanacak bir çatışma onu farklı bir konuma sürükleyebilir. Böyle bir durumda uluslararası ittifakların İsrail'in yanında yer alması daha zor olabilir.
Ayrıca Türkiye'nin Suriye'deki askerî ve siyasi nüfuzunun artması, İsrail'i diplomatik araçlarını güçlendirmeye ve daha net askerî kırmızı çizgiler belirlemeye zorlayabilir. Çünkü Türkiye'nin Suriye'deki askerî varlığı, İsrail'i eleştirmekle kalmayan, aynı zamanda Batılı ittifakların avantajlarından yararlanan ve Tel Aviv'i giderek stratejik bir düşman olarak gören bir NATO üyesiyle istenmeyen bir çatışma riskini artırabilir.
Nitekim Erdoğan'ın İsrail'e yönelik söylemi de giderek sertleşmiş, Netanyahu'yu Hitler'e benzetmeye kadar varmış ve Türkiye'nin Libya ile Karabağ'daki müdahalelerine benzer şekilde İsrail'e karşı da müdahalede bulunabileceğine ilişkin mesajlar verilmiştir.
