Yaşar Değirmenci: Ölmeyen Medeniyet

Bize ezberletilen Batı uygarlığı; hep zulmün, caniliğin, vahşetin, katliamın adı. 

Batılıların dünyanın kanını emdikleri, dünyayı cehenneme çevirdikleri, bütün kültürleri, uygarlık adına, özgürlük adına, laiklik adına yağmaladıkları, tarihten sildikleri bir zaman dilimindeyiz. Bütün olaylara Mümin kimliğimizle bakıp değerlendirmeliyiz. İnsanın yok oluş felaketine sürüklenmesiyle iç içeyiz. Zihin işgalinden, sosyal medya, internet ağlarından bağlarından kurtularak gündemin peşinde gitmeden fikrî istikametimizle tahlil yapmalıyız.   

Batı’nın cins adamlarının, ‘Avrupa uygarlığı, ölüler evini andırıyor. İnsanlığı yok edecek silahlar geliştirmek, uygarlık değil barbarlık! İnsanı yaptıklarının kölesi yapmak da uygarlık olmaz.’ Bu ve benzeri sözleri söyledikleri halde hâlâ Batı uygarlığı ezberletiliyor eğitim sistemimizde. Biz; gittikleri her yeri sömüren, yaşatmayan bütün imkanlarını kullanan vahşete ‘Batı Uygarlığı’ demeyi bırakalım artık. Vahşete ‘uygarlık’ demeyelim. 

Bunları yazıp söylerken Üstad Sezai Karakoç’un yazımın başlığına koyduğum Çağ ve İlham kitabındaki Ölmeyen Medeniyet yazısından bir iki notu naklediyorum.

“Medeniyetimizin içine girdiği bunalım, Batıda olduğu kadar İslâm ülkelerindeki aydınlarda da bazı yanlış kanaatlerin doğmasına sebep oldu. Medeniyetimizin öldüğünü sandılar. Oysa, ortada koskoca bir medeniyetin milleti var. Bugün için bölünmüş, parçalanmış olsa da var. Düne kadar, bu topluluk, ırk, dil ve mezhep ayrımı gözetmeksizin ayni bayrağın altında, nabzında ayni idealin atışlarının duyulduğu, kaynaşmış tek bir milletti. Birinci Cihan Savaşında, medeniyetleri, yurtları, inanç ve idealleri uğrunda, her cephede can vermekten çekinmeyenlerin milleti. Kafkas cephesinde entari ile gelen Arabistanlılar, Bağdat’ta, Mısır’da da Türkler vardı. İhanet eden kişiler olmuştur, ama halklar asla. Ortadoğu, o zaman büyük bölümüyle, Hakikat Medeniyetini yüklenmiş bir Millet olmanın duygusunu taşıyan bir halkın toprağıydı; belki şuur yitmeğe başlamıştı. Ama henüz yitmemişti. Aydınlarda yitmişti. Ama, halkta yaşıyordu. Bir sezgi halinde, bir ahlâk halinde, bir hayat tarzı olarak yaşıyordu.

Sessiz ve alçakgönüllü olarak, savaşta destanlara yaraşır kahramanlıklar gösteren bu büyük medeniyet halkı ve milleti, ne yazık ki aydınların geçmişe dayanan çöküşleri yüzünden çoğunluğuyla bölündü, parçalandı ve emperyalistlerin esiri oldu. İkinci Cihan Savaşında ise yer yer siyasî bağımsızlıklar kazanıldı. Ancak, bu köklü ve yeterli bir atılım değildi. Batının rövanşı vardı. Ne yazık ki, Ortadoğu İslâm ülkelerini yönetenler, böyle bir yakın gelecekten habersizdiler. Şiddetli günlerin geleceğini pek hesaba katmadılar. Birlik için elle tutulur bir çalışma yapmadılar.

Şimdi Ortadoğu›da olup bitenler hep o bölünüşün, o çöküşün sonucudur. Süper Güçler, gizli anlaşmalar ve açık çatışmalarla bu sahipsiz bölgeyi paylaşmak istiyorlar. Ama, unuttukları bir nokta var.

Devamı:https://www.yeniakit.com.tr/yazarlar/yasar-degirmenci/olmeyen-medeniyet-53935.html?page=2