ABD ile Avrupa Birliği, (dünyanın 5. en büyük silah satıcısı) İsrail’e her yıl 12 milyar dolara yakın nakit yardım yapmasaydı ve ortaklarının çıkarını çiğneyerek yardım-yatırım bütçelerini İsrail’e tahsis etmeseydi, ne Türkiye ne de diğer bölge ülkeleri, BRICS bünyesinde yeni açılım imkanları aramazlardı. ABD ile AB, İsrail’in Filistinlere karşı soykırımına varan, işgal ve imha operasyonlarına açıkça siyasal ve askeri destek sağlamaya devam etmeseydi, Türkiye ve yakın zamana kadar hepsi ABD yanlısı 8 ülke, Şanghay İş birliği Örgütü’nde yeni oluşumlar aramazdı.
ABD’nin ile AB’nin İsrail sevdasının, teröre karşı birlikte mücadele, sözüm-ona “haydut devletler” ile başa çıkma ve Orta Doğu’ya demokrasi getirme çabasında (!) bir yararını gördüklerini söylemek mümkün mü? Amerika’da her yıl İsrail’in ABD’ye destek olmadığına, tersine yük getirdiğine ilişkin onlarca kitap, yüzlerce rapor yayınlanıyor. Ülkeler, özellikle büyük ülkeler bazı müttefiklerinin yükünü taşırlar; ama bundan hem kendi ulusal çıkarları zarar görmez, hem de yükünü taşıdıkları ülkeyi bir şeyden kurtarırlar. ABD’nin İsrail’i sırtında taşımaktan kazancı ne?
İran’ın nükleer silah edinme çabasının, Türkiye’nin (benim de aralarında bulunduğum) bir çok insanın artık (1970’de altına girdiğimiz) şu “Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesine Dair Anlaşma” boyunduruğundan kurtulması gerektiğini savunmasının, Suudi Arabistan’ın İran’la müzakereye koşmasının ve daha bir çok uluslararası veya ulusal garipliklerin ortaya çıkmasının birinci sebebi, ABD ve AB’nin İsrail’e verdikleri bu kayıtsız şartsız destektir. İkincisi ise, ABD ve AB’nin ahlaken savunmaları gereken Filistinlilerin değil, uluslararası mahkemelerde soykırımı ile suçlanan, lideri hakkında evrensel tutuklama kararları çıkartılan İsrail’in yanında durmalarıdır.
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.