Bazı gazeteler, Türkiye ile ilişkilerinde Yunanistan'ın zorlu konuları kenara bırakma, kolayından başlama politikasını benimsediğini ortaya koymaktadır. Türkiye karşısında yeni bir yöntem belirlemiştir. Doğru bir yaklaşımı temsil eder ve Özal da "komşu" ile ilişkilerde bu yaklaşımı benimsemişti. Kısaca Miçotakis formülü, aslında Özal formülüdür: Basit konulardan mürekkep konulara doğru gitmek.
İnsani veya dava ilişkilerinde de durum böyledir. Nitekim Reşid Rıza'dan Hasan el Benna'ya intikal eden (12 Şubat 1949 şehadetinin sene-i devriyesi münasebetiyle merhuma Allah'tan rahmet dilerim) bir deyim vardır: "Anlaşabildiğimiz noktalarda anlaşır, anlaşamadıklarımızı ise zamana yayar ve bu konularda birbirimizi mazur görürüz."
Elbette uluslararası ilişkilerde, özellikle Yunanistan'la ilgili meselelerimizde, birbirimizi mazur görme gibi bir eğilim ve ihtimalden söz edemeyiz. Bu genişliği kaldıramayız. Sözün gelişi böyledir. Gazetelere akseden Yunanistan yaklaşımı aslında bizim eski yaklaşımımızı yansıtmaktadır. Hz. Yusuf'un kardeşlerinden mülhemdir. Onların deyimiyle "Bidaatünâ ruddet ileynâ" (Sermayemiz/malzememiz bize geri döndü). Özal'ın unutulan formülü budur.
Özal iktidarı döneminde hem Yunanistan hem de Suriye ile ilişkileri yoluna sokmak istemiştir. İlişkileri saplandığı tümsekten kurtarmaya çalışmıştır. Bunun için siyasi sondajlar yapmıştır. Lakin sondaj alanı çorak çıkmıştır. Hem dönemin Yunanistan Başbakanı Andreas Papandreu hem de baba Esad "Nuh" demiş ama "peygamber" dememiştir. Yeminli Türkiye düşmanlığı yapmışlardır.
Özal her ikisini de yumuşatmaya çalışır. Bu retçi tavır aslında onların iradelerinden ziyade, Türkiye'nin atılımını engellemek isteyen uluslararası güçlerin iradesini yansıtmaktadır. Türkiye o dönem Yunanistan-Suriye gergefinde çembere alınmaktadır. Özal, Papandreu'ya ağır konuları geriye bırakarak ilişkileri normalleştirmeyi teklif eder. Papandreu ise bu teklife pek kulak asmaz. Özal 1987 yılında Suriye'ye gider; Kamışlı ve çevresindeki petrol yataklarını birlikte işletmeyi teklif eder. Hafız Esad bu teklife "evet" deseydi belki de tarihin seyri daha erkenden değişebilirdi. İhtiyacı olduğu halde baba Esad inadına yenilir. Nedense babalar Türkiye'ye çelik gibi serttir.
Yazının devamı içi: https://www.fikriyat.com/yazarlar/mustafa-ozcan/2026/02/11/yunanistanla-iliskilerde-ozal-formulu
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.