Hüseyin Öztürk'ten: Fatih’in Vakfiyesine Sahip Çıktığımız Kadar

Yalnız İstanbul’da ve Osmanlı coğrafyasında, Ayasofya gibi nice vakıf eserlerimiz kaybolmuş ve harap halde heder olmuştur.
Sadece İstanbul’da sekizbine yakın cami kayıptır. Edirne’de 540 Osmanlı eserinden bugün elde kalanların sayısı on parmağı geçmez.
¥
Nihayet son on yıldır, Türkiye ve yurtdışında öksüz ve yetim kalmış ne kadar tarihi eserimiz varsa, hepsi de gün yüzüne çıkarılmaktadır.
Nice camiler, kervansaraylar, hanlar, hamamlar, medreseler ve mektepler toprak olmaktan kurtulmuş ve yeniden hayat bulmuştur.
Eğer bütün bu eserler gün yüzüne çıkarılıyorsa, günü geldiğinde elbet Ayasofya’da camiye dönüşecektir.
¥
Ayasofya siyasi malzeme yapılmak isteniyor. Heyecanlanmaya, bağırıp çağırmaya, kızıp öfkelenmeye gerek yoktur.
Amaç, bağcıyı mı dövmek, üzüm mü yemek? Başbakan üzüm yemek isteyenlerin niyetini bildiği için bağcıyı dövmek isteyenlere gerekli uyarısını yaptı.
Eğer gaye, hakikaten ibadet etmekse, Ayasofya’nın çevresine en yakın 100 metre, en uzak 500 metre civarda onlarca tarihi cami var.
Samimi şekilde Ayasofya’nın ibadete açılmasını isteyenlere söylemek isterim ki,
“Ayasofya’nın müzeye çevrilmesiyle ilgili bir kanun veya resmi gazetede yayınlanmış bir kararname bulunmuyor.”
Yani elde hukuki bir belge yok. Bunu devletin ilgili kurumları biliyor. Ayrıca medyada da yer aldı ve kimse de itiraz etmedi.
Denizi geçip, derede boğulmadan bu mesele halledilecektir.
Sabır.