Garip bir tecellidir; Mayıs 'anma' mevsimi denilecek düzeyde bir veda ayı da. Ne çok isim bu ay hayata veda etti. İyi hatırlıyorum, 12 Eylül rejiminin üzerimize kâbus gibi çöktüğü günlerde adeta mesaj verircesine pek çok isim ebediyet yoluna çıkmıştı. Birer birer toprağa verilen isimlerin bir anda ne büyük boşluk bıraktıkları ancak onlar yolculuğa çıktıktan sonra hissediliyor. Doğrudan altında gölgelenmemiş olsak bile orda bir yerlerde bir çınarın var olduğunu bilmenin nasıl bir güven verdiğini, her bir dalından binlerin tutunduğu o ağaçlar toprağa uzandığında anlayabildik. Gölgesinde hiç oturmamıştık oysa; ama değil mi ki göğe uzanan dalları, serinlik veren yapraklarıyla ne çok yüreğe serinlik salıyordu… Kendi hallerinde tek başlarına direnen, varlıklarıyla cesaret ve umut olan isimler bu ay göçtü. Kimselerin meydanda olmadığı dönemlerde varlık idrakleriyle bu toprağa ayak basma cesareti veren çınarların göçüşüydü…
Yazının devamı için: http://yenisafak.com.tr/yazarlar/AkifEmre/anma-cesareti-/37578
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.