Şehzade Ahmet Burhanettin Efendi, Avusturya ve Amerika’nın Afganis
tan Büyükelçiliklerinde çalıştı. Cenazesi 1949 yılında İstanbul’a getirildi. Güvenlik görevlileri cenazeyi taşıyan geminin limana girmesine bile izin vermedi. Şehzadeyi doğduğu topraklara defnetmeye devlet “yasak” demişti! Gemi cenazeyi Lübnan’a götürdü; oradan da Şam’a götürülüp toprağa verildi. Osmanlı Hanedanı’nın bir üyesi Şehzade Ahmet Burhanettin Efendi ve oğlu Osman Haznedar’ın olağanüstü öyküsü, “ Soylu Sessizlik”! S. Dursun Kuvel’in usta kaleminden ELİPS Yayınları’nın büyük bir özenle yayınladığı, bu gerçek yaşamdan esinlenilerek yazılan romanı mutlaka ama mutlaka alın, okuyun. Kitabı kapattıktan sonra da düşünün, ömürleri vatan hasreti ve millet özlemiyle geçmiş bu insanlara ta 1949 yılında, bir mezar yerini kimler, neden çok gördü! Belki de soylu bir sessizliğe gömülerek, tarih sahnesinden çekilme erdemini gösterdikleri için! Belki, Cumhuriyeti hiçbir zaman yerin dibine batırmadıkları için! Belki de, Atatürk’e dil uzatmadıkları için!
09.11.2011 Star
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.