En trajik sayfalarımızdan biri bu göç

Aradan geçen bunca zamana rağmen, bu medeniyetin bakiyeleri hâlâ oralarda mevcut… Çünkü Osmanlı, oralardan ayrılmak zorunda kaldı ama ruhunu bıraktı. Bu yüzden BirPrizren’i Edirne’den, Üsküp’ü Bursa’dan ayrı düşünmek mümkün değil. O ruhu, bu şehirlerde bugün de görebiliriz.

Aslında Balkanlar’ı hiç unutmadık. Balkan acısı yüreğimizden hiç çıkmadı. Çünkü, “Hafıza-yı beşer nisyan ile malul” olsa da Tanpınar’ın ifadesiyle, biz unutmak istesek yahut bize unutturulmak istense de “mazi daima konuşur.”

Balkanlar da hep konuştu. Bugün Anadolu’ya göç eden binlerce muhacir bu konuşmanın en canlı tanıklarıdır. Biliriz ki, onca zaman geçmesine rağmen bu göçmenler hâlâ Rumeli’yi görürler düşlerinde.

Ve gerek Balkan savaşı gerekse bu süreçteki acılar, trajediler üzerine yazılmış onca kitap… Onlar da bize Balkanlar’ı anlatır.

Balkanlarda olup bitenleri tarih kitaplarından öğrenmek elbette mümkün. Fakat, bir de bu konuda yazılan romanlara, şiirlere, yakılan ağıtlara, çekilen fotoğraflara bakmak gerekir. Zira, hadisenin arka planındaki insani trajediyi asıl bu eserlerde görebilmek mümkün. Hiç değilse  Mehmet Akif veÖmer Seyfettin okunabilir bu konuda.

Tuna’dan çekilişimize yakılan bir ağıt

Daha geniş malumat için TYB Akademi’nin “100.Yılında Balkan Savaşları ve Muhaceret Edebiyatı” sayısına ve Türk Edebiyatı dergisinin Ekim 2012 sayısındaki “Balkan Dosyası”na bakılmalıdır.

Ayrıca yine bugünlerde muhtelif şehirlerde yapılan konu ile ilgili sempozyumlar da ilgi ve bilgi alanımız içinde olmalıdır.

Biz de Balkanlarda olup bitenlere, özellikle Tuna’dan çekilişimize yakılan bir ağıt niteliğindeki bir şiiri paylaşmak istedik. Şiir, edebiyat tarihçimiz M. Fuad Köprülü’ye ait.

M. Fuad Köprülü'nün şiiri için buyurunuz.

Eşref Ziya'nın 'Ayrılık Türküsü' ezgisi için buyurunuz.

Mustafa Özçelik yazdı

www.dunyabizim.com