“Hayırlar yaz başımıza, iyileri çıkar karşımıza.”

“Günler gelip geçmekteler, kuşlar gibi uçmaktalar” demiş Aziz Mahmud Hüdâyî Efendimiz.

Eskiden “zaman su gibi akıyor” derdik. Şimdi sudan da hızlı akıyor. Yıllar gün gibi, günler dakika gibi… Akış o kadar baş döndürücü ki ne yetişmek mümkün ne de anı durdurmak.
Oyun ve eğlence olarak tasvir edilen dünya hayatının oyalaması hiç eksilmiyor. İnsana, zamanın akıp gidişini düşünmeye bile fırsat tanımıyor. 

Daha dün doğan çocuklarımız evlenecek yaşa geliyor; sohbetine doyamadığımız büyüklerimiz sessizce göçüp gidiyor. 

Giden yılın muhasebesini yapamadan yeni bir yıl çıkageliyor; takvim yaprakları ardı ardına koparılıyor.

Sayılı nefeslerimiz her geçen gün biraz daha azalıyor. Dünyada her şey yarım kalmaya ayarlı. “Tamamlarım” diye koşturanların çabası beyhude.

“Tükendi nakd-i ömrüm, dilde bir sermayem ‘âh’ kaldı” diye başlayan türküyü şimdi daha anlayabiliyoruz.

“Benim mi Allah’ım bu çizgili yüz?” diyen edebiyatçının şaşkınlığı ne kadar da yerinde…
Huzurevinde bir teyzemiz düğün fotoğraflarını göstermişti:

“Bak evladım, bir zamanlar ne kadar güzeldim. Şimdi aynalara bakmaya korkuyorum,” demişti; zamana sitemle.

Herkes bir imtihanın içinde debelenip duruyor. İmtihanlarımız, imkânlarımızdan büyük. Dertler pazarında dertten geçilmiyor.

“Derman arardım derdime, derdim bana derman imiş” diyen ariflerin o yüksek nazarına ermek, çağın insanı için hiç kolay değil. Derdi dünya olanın, dünya kadar derdi oluyor.
Gençler umutlarıyla ihtiyarlar hatıralarıyla avunuyor.

Devamı: https://www.haber7.com/yazarlar/mahmut-biyikli/3593002-hayirlar-yaz-basimiza-iyileri-cikar-karsimiza