Elif SÖNMEZIŞIK AYDIN

Minnet Borcumuz Var

338 okunma

Medet, felaket günlerinin yakasına iliştirilmiş bir umut nidası.

O medeti duyanlara, cevap verenlere, “geliyoruz, buradayız” diyenlere;

Depremin ilk gününden bu yana bütün gücüyle felaketzedelere koşarak gidenlere;

Artçılardan, yıkıntılardan, ölümden korkmadan üzerine yürüyenlere;

Gücü yetmeyip, imkân bulamayıp deprem sahasına gidemeyip bulunduğu yerden ihtiyacı olanı ihtiyacıyla, derdi olanı dermanıyla buluşturanlara;

Arayanlara aradığını bulduranlara, kederlileri mutluluğa kavuşturanlara;

Kırık kanatları iyileştirmeye çalışanlara;

Yetim başı okşayanlara;

Buzu ısıtanlara, kursakları doyuranlara;

Sevdiklerini yitirenleri teskin edenlere;

Acısı dinmeyenler için gözyaşı ile dua edenlere;

Elini göstermeden duvar, baca, kiriş, çatı olanlara;

Teselli için gülümseyenlere;

Acıyı sessiz sedasız paylaşanlara;

Bir olmayı bilenlere;

Bir arada olabilenlere;

İyi ve faydalı olanı, kötü ve yararsızdan ayırabilenlere;

Kötülük aşılayanlara aldanmayıp aldığı yükü şerefle taşıyabilenlere;

Hiçbir çıkar gütmeden güç sarf edenlere;

Ayrışmaya direnenlere;

Yaratılanı Yaradan için sevip öyle hizmet edenlere;

Küçük büyük demeden yardıma niyetlenenlere, niyetini icra edenlere;

Fitneye, fesada sebep olmaktan kaçınarak itinayla kelam edenlere;

Üzmektense üzülürüm diyenlere;

Devamı: https://www.yenisoz.com.tr/yazarlar/minnet-borcumuz-var-9110/