Gün içinde öncelikli olarak değer verdiğimiz şeyler hiçbir zaman güncelliğini kaybetmez, kaybetmemelidir de... Annemi haftada bir kere arayacağım diyerek ona kota koyamayız. Çocuğumla haftada bir gün ilgileneceğim diyemeyiz. Sevdiklerimizle ilişkilerimizi, yılın bir gününe indirgeyemeyiz. Çünkü insan ilişkileri süreklilik ister ve anneyle ilişkiler de bu süreklilik dahilindedir. Batıdan ithal aldığımız her şeyde bir boşluğun içine düşüyoruz. Çünkü bizlere aktarılan bu ritüeller, asıl yapmamız gerekenleri ertelemeyi hedefliyor ve hiçbir şeyi vaktinde yapamıyoruz. O yüzden yakınlarımızla ilişkilerimiz çatlamış ve onarılmaz yaralar almış durumda. Bir şeye çok aşırı odaklanırken asıl önemli olanı askıda bırakıyoruz.
29.05.2012 Yeni Akit
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.