Kenan Alpay: Kanunla Terbiye, Kayyımla Bilim ve Sanat

Kenan Alpay: Kanunla Terbiye, Kayyımla Bilim ve Sanat
Söylemler değişiyor çünkü zihinsel kodlar ve pratikler epeyce değişti hatta kritik pek çok alanda savrulmalar, başkalaşmalar yaşandı.

Muhafazakâr-dindar çizginin siyasi, bürokratik, akademik aktörleri başta olmak üzere farklı sahalardaki temsilcileri öncelikli ve alamet-i farika kabul edilen iddialarıyla ağır bir imtihandan geçiyorlar. Bu ağır imtihanlardan yüzümüzün akıyla çıktığımızı, bugünden yarına yaşadığımız dünyaya imrenilecek bir miras bıraktığımızı söyleyebilsek keşke.

Bilim ve Sanat Vakfı’na neden el konuldu? Kayyım atanan Şehir Üniversitesi’nin kurucu vakfı olduğu için. Vakıflar Genel Müdürlüğü en acil tarafından üç uzman gönderip BİSAV’ı “teslim aldı”. Meğer YÖK’ün talimatnamesine göre BİSAV’ın tüzel kişiliğini korumak, maddi varlıklarına ve kuruluş amaçlarına sahip çıkmak bizzat Vakıflar Genel Müdürlüğü’nün göreviymiş. Bilim ve Sanat Vakfı’na el konulması ile Şehir Üniversitesi’ne el konulması süreci tabii ki birbirine paralel işliyor. 

Ne var ki; BİSAV’a el konulması Şehir Üniversitesi’ne el konulması gibi kamuoyunda hiç de sessizlikle karşılanmadı. BİSAV’a el koyma ve teslim alma işleminin huzursuzluk ve hüzünden öteye siyasal ve toplumsal yapıyı derin ve kronik bir takım hastalıklara sürükleyeceğine dair endişeler dile getirildi. Yumuşak ve içeriden bir üslupla ancak usul ve teamüllere ilişkin son derece esaslı bir takım uyarılar kamuoyuyla paylaşıldı.

Kanun Tapıcılığı Modası 

Devletin toplumu kanunla terbiye etme geleneğine hiç de yabancı değiliz. Topluma karşı devletin ilah gibi, devlet sınıfları ve kanunların rabb gibi konuşlandığı acı tecrübelerin içinden (yara bere içinde de olsa) sıyrılıp gelmişiz. Muhafazakâr-demokrat çizgi fert ve toplumun maslahatına uygun devlet, kanun ve bürokratik model kurup işletmek üzere çevreden merkeze yürüdü. Bununla birlikte iktidar imkânları o kadar çok sevildi ve benimsendi ki hiç kimseyle paylaşmamak, itiraz ve eleştirileri ihanet ve bozgunculuk kategorisine iteklemek gibi zaaflar yıkıcı bir hastalığa dönüştü. Beka kaygısı öyle bir kontrolden çıktı ki; hukuk devleti ve özgürlükler toplumu hedefinin önüne geçti, üstüne çıktı.

Bırakın 12 Eylül askeri cuntasının imal ettiği Anayasa’yı mevcut kanun ve yönetmelikleri bile tartışamaz noktalara savruldu ülke. FETÖ ve PKK’ya karşı yürütülen haklı ve zaruri mücadele yer yer maksadını aşmaya, Kemalist devlet reflekslerine sarılmaya varan aşırı tutumlara kadar vardı. Çözüm Süreci’nin PKK tarafından sabote edilmesi ve FETÖ’nün 15 Temmuz’da darbeye kalkışması siyaseti de toplumu da dost-düşman konseptinin dışında hareket edilemeyeceğine adeta ikna etti. Ayaklar altına alınan milliyetçilik yerli ve milli makyajıyla üst değere, bürokratik oligarşinin temel referansı Atatürkçülük biraz dindarlık sosuyla ortak paydaya terfi ettirildi bu sıkıntılı süreçte. Her yönden standartları yükseltilmiş yeni Türkiye modeli için çözüm yolu ve çözüm ortakları Kemalist değerler, teamüller ve kadrolar oluverdi bildiğiniz üzere.

Şimdi tekrar BİSAV’ı teslim alan iklime dair iki örnek verelim. İkisi de hukukçu olan AK Parti Konya milletvekili Mustafa Akış ve Çanakkale milletvekili Bülent Turan’ın BİSAV’a el koyulmasını izah ederken kullandıkları literatür nelerin değişim-dönüşüm geçirdiğine dair önemli işaretler veriyor çünkü. Mesela Mustafa Akış Şehir ve Marmara Üniversiteleri arasındaki garantörlük anlaşmasına, YÖK Kanunu’na atıflar yapıp tedirginliğe hiç mahal olmadığını hatırlatıp “yapılan işlem yasanın amir hükmünün ifasından ibarettir” deyivermiş. Bülent Turan da “konu teknik, kayyım değil mecburi süreç” deyip “koltuk sevdası, siyasi hırslar” filan gibi kendince asli sebep olarak gördüğü sapmalara dikkat çekmiş. 

Devlet ve Kanuna Karşı Vicdan

Türkiye’de hangi yasak, hangi kapatma veya el koyma girişimi “teknik ve kanuni mevzuata” dayalı değildi acaba? Türkiye’de devlet kuruluşundan bugüne bütün işlerini teknik ve yasal prosedüre dayandırıyordu da bu referanslar devleti “hukuk devleti” mi yapıyordu? Askeri darbeleri dahi TSK’nın “İç Hizmet Kanunu”na yaslanarak icra eden devletçi mantıktan ibret alınması gerekir. Belki bazıları öyle sanıyor olabilir ama toplum bu tür yasakçı-el koyucu kararlar karşısında “kanun önünde boynumuz kıldan incedir” gibi repliklerle tepki vermiyor asla. 

Devamı: https://m.yeniakit.com.tr/yazarlar/kenan-alpay/kanunla-terbiye-kayyimla-bilim-ve-sanat-31096.html

Bu haber toplam 73 defa okunmuştur
  • Yorumlar 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Diğer Haberler
Tüm Hakları Saklıdır © 2012 Türkiye Yazarlar Birliği | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz. Sitede yayınlanan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir.
Tel : 0312 232 05 71 - 72 | Faks : 0312 232 05 71-72 | Haber Scripti: CM Bilişim