Öğretmenlik, yüksek ideal sahiplerinin yapacağı manevi bir görevdir. Maddi ihtiyaçlar birinci planda olmamalıdır. Öğretmen dersten yorulan değil, aksine yaptığı işten zevk ve heyecan duyandır. Öğretmen huzur içinde çalışan, yüreğinde öğretme aşkı olan bir gönül sevdalısı olmalıdır. En modern araçlarla donatılan mükemmel binalar da yapsanız işini iyi bilen ve seven bir öğretmen olmadıkça başarı gelmeyecektir.
Merhum Mahir İZ: “Ben size çadırda bile en kaliteli eğitimi verebilirim, siz bana yeter ki kaliteli öğretmeni bulun.” diyor.
Eğitim kişiye gerekli olan beceri ve yetenek kazandırma, maddi-manevi açıdan geliştirip zenginleştirme, kişilere güzel alışkanlıklar kazandırma, öğrendiklerini hayatına uygulamasına yardımcı olma faaliyetidir.
Öğretim ise kişinin yetenek, özellik ve çalışmalarını bilgi ve metot içerisinde geliştirme faaliyetidir. Bunları yaparken amacımız ne olmalıdır? En başta kişiyi bilgili yapmak, faydalı davranışlar kazandırmak, yol, yöntem öğretmek, yeteneklerini geliştirmek, birlikte çalışma, işbirliği, yardımlaşma, dayanışma ve öz güven duygusu vermek, kişiye hayatı sevdirmek, hayattan zevk aldırmak, insanlarla barışık olmasını sağlamaktır.
Öğretmen öğretici, yol gösterici, davasına sahip, arkadaş, sırdaş, dost, okuyan ve okutan, takdir ve teşekkür eden, yönlendirici bir kişidir. Öğretmen mesleğinin sevdalısı olmalı, derse hazırlıklı girmeli, âdil olmalı, kibar, nazik, sevecen, şefkatli, güler yüzlü ve samimi olmalıdır. Derse zamanında girip çıkmalı, kılık-kıyafetine özen göstermeli, güzel konuşmalı, maddi ve manevi yönden öğrencisini ödüllendirmelidir.
Öğretmen görevini hakkıyla yapmalı, eleştiriyi uygun zaman ve zeminde yapmalı, öğrencisini takip etmeli, haklı istekleri yerine getirmeli, güzel sözcüklerle gönülleri kazanmalı, sınıfı sevgi ocağına dönüştürmelidir.
Devamı: https://www.maarifinsesi.com/2021/11/10/ogretmenlik-gercek-bir-sanattir/
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.