Arkadan vurmadı yardım ettiler

''Bahreyn ile ilgili Osmanlı arşivinde şu ana kadar tespit ettiğim 5 bin belge var. Ancak bu sayının 7 bini bulmasını bekliyoruz. Türk-Arap ilişkilerinde kırılma noktaları olan Balkan Savaşları'nda açıktan, Birinci Dünya Savaşı'nda ise el altından Osmanlı'ya yardım ettiklerini tespit ettik. Balkan Savaşları'nda Osmanlı Ordusu ile Kızılay'a, yöneticiler ve halk tarafından toplanan yardımların ulaştırıldığını belirledik. Osmanlı'nın buna karşı teşekkür ettiğini, kendilerine bu yaptıklarından dolayı nişan verdiğini belgeledik. Şu anda yardım ettiğini kesin olarak belirlediğimiz ülkeler Kuveyt ve Bahreyn yöneticileri ve halkıdır. Daha araştırmalarımız devam ediyor. Katar ile ilgili 5-6 bin civarında belgenin olduğunu tahmin ediyorum. Katar'dan da yardım geldiğini düşünüyoruz.''
Cumhuriyet kurulduktan sonra bölgeyle ilişkilerin kesildiğini belirten Arslan, ''Sanki Osmanlı Devleti hiç olmamış gibi, Osmanlı sanki oraya hiç nüfuz etmemiş gibi ilişkiler kopuyor. Bir dönem Osmanlı tarafından bölgenin ileri gelenlerinin emekli maaşları bile ödeniyordu. Osmanlı Devleti yıkıldıktan sonra, sanki yeni bir devletle ilişki kuruluyormuş gibi yapılması bizi şaşırttı'' diye konuştu.

"Bölge insanı Osmanlı'yı kendi devleti olarak görüyor''

Lojistik yardımın maddi yardımdan daha önemli olduğunu dile getiren Arslan, şöyle konuştu: ''O bölgeyi İngilizler çok iyi bilmez. Eğer Araplar isteseydi, İngilizler'e yardımcı olup, Osmanlı'yı Bağdat ya da Basra'da arkadan çok rahat vurdurabilirdi. Aksine o çöl bölgelerinde Osmanlı ordusunun yanında kalmışlar. Hatta o dönemle ilgili tespit ettiğimiz belgelerden birinde, Kuveyt Şeyhi 'Şayet Osmanlı devleti burada bozguna uğrar da İngilizler'le yaşamak zorunda kalırsak, biz görünüşte İngilizler'e tabi oluruz ama el altından Osmanlı Devleti bizim dindaşımız olduğu için, onlara her türlü yardımı yapmak boynumuzun borcudur' diyor. Çok önemli bir belge. Bölge insanı Osmanlı'yı kendi devleti olarak görüyor. Osmanlı ile bir sürtüşmeleri yok ama kendi aralarında sürtüşmeler var. Bu sürtüşme Osmanlı'nın çoğu zaman basiretli valilerinin araya girmesiyle yatıştırılıyor.''
Bölgede Osmanlı ve İngilizler arasında bir mücadelenin olduğunu belirten Arslan, ''1917'ye kadar Osmanlı Körfez'den ayrılmıyor. Bağdat düşünceye kadar Körfez tamamen Osmanlı kontrolünde. Osmanlı için ehemmiyet ve ağırlık açısından Amasra neyse, Bahreyn de ona çok yakındı. Bahreyn, Katar, Kuveyt ve bugünkü Birleşik Arap Emirlikleri, Osmanlı için son derece önemliydi. Hicazın kontrolü ve korunması, doğudan gelebilecek tehlike açısından önemliydi. Bu bölge Osmanlı yıkıldıktan sonra maalesef İngilizlere terk ediliyor, İngilizler'in merhametine bırakılıyor'' dedi.