İbrahim Halil Çelik
Onun, ‘Duvak’ şiir kitabı ilk çıktığında bir çırpıda okuyup içindeki şiirleri ezberlemiştim. Yumrukları memleket kadar büyüktü onun. Yüreği de o kadar büyüktü Yavuz Bülent Bakiler’in. Doğulu çocuk: Dost canlısı ve vefa örneği bir insandı o.
“Ben doğuluyum! / Eteği dumanlı başı dumanlı / Dağlarda doğmuşum / Dağ çocuğuyum!” diye haykıran Yavuz Bülent Bakiler‘dir. Necip Fazıl Üstadın ifadesiyle: “Büyük olmak istersen / Çık dağa şarkı söyle” fehvasına uyan büyük şairdir o.
Yürekli şair, iyi hatip ve yiğit bir dosttu Yavuz Bülent Bakiler. Onun da bugün sonsuzluğa yolculuğunu duydum. Yüreğim sızladı. Hatırladım sohbetleri zevkle dinlenen dostumu. Birlik Vakfı Ankara Şubesi’nde zevkle dinlemiştik son kez onu. Şiir gibi hitabetiyle biz dinleyenleri mest etmişti.
O, gittiği her toplantıda insanların gönüllerinde sevgi ile yer edinirdi. Bugün yüreğimizde kanayan dost yaralarına bir yenisi daha eklendi. Onun vefatını duyunca içim burkuldu. Yüreğim yandı. Ölüm acı bir olay. Ayrılık zor geliyor insana, dostum zor. Sabırla bu musibetler karşısında durmalıyız. Acıyı ancak böyle yeneriz. Yüreğimizdeki dostlarımızın acısını kalbimize gömeceğiz. Daha dün; Rasim Özdenören, Sezai Karakoç ve Mustafa Yazgan abilerimiz de çıkmışlardı bu ebedi yolculuğa. Arkalarından onları hayırla yad eylemiştik. Peşleri sıra dualar yapmıştık yüzlerce kez onlara.
Gönül dünyamızı aydınlatan bu yıldızlar birer birer uful ediyorlar. Kayan yıldızlarımızı geri getiremeyiz ama biz onların aydınlattığı bu aydın yollardan giderek önümüzü görebiliriz. Bu sene, iyi insanlarımızın, birer birer iyi atlara binerek o sonsuzluk kervanına katılışlarına üzülerek şahit oluyoruz.
Devamı: https://www.insaniyet.net/ikinci-kez-yolu-acik-olsun-yavuz-bulent-bakilerin/
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.