"Şirk", "haram" sözleriyle hareket ediliyorsa, bu şehrin büyük bölümü yıkılacak demektir. Bu kavramların böylesine dar yorumlanması, böylesine sığ bir İslam anlayışı yakın gelecekte çok daha yıkıcı sonuçlar doğurabilir.
Bu miras, İslam mirası, UNESCO tarafından korunuyorsa, uluslararası mekanizmalar bu yıkımları "savaş suçu" kabul ediyorsa, "333 evliya şehri" kültürel soykırıma uğratılırken Müslümanların, İslam İşbirliği Teşkilatı'nın susması akıl alır bir şey değil.
Şu ana kadar dört türbe yıkıldı ve devam ediyor. Bunlardan biri altı yüz yıllık Şeyh Mahmud Türbesi. Mesela 1327 yılında yapılan Djingareyber Camsi'nin içindeki türbe, tekbirler eşliğinde kazmalarla yıkıldı.
"Biz şeriatı tanırız" diyor ve örgüt yetkilisi. "yıkım Allah'ın emridir. Peygamberimizin mezarı üzerine inşa edilen şeylerin de yıkılması gerekiyor" diyor. Mekke ve Medine ellerine geçse, Bağdat, Şam, İstanbul ellerine geçse bütün bu şehirler çorak bir araziye dönüşecek demektir.
Bu bakışın, Moğolların Bağdat'a yaptığından ne farkı var!
Aklıma Mekke'deki yıkımlar geldi. Tarihi mekanlar yıkılırken, Cenk Kalesi yıkılırken, İslam'ın öncülerine ait mezarlar yok edilirken yerine gökdelenler inşa eden, Starbuks açan zihniyet geldi. "Haram ve şirk" olduğu gerekçesiyle yıkılanlar ve yerlerine inşa edilenler geldi. O ürpertici çarpık zihniyet geldi.
Bu bir insanlık suçudur. Bir kültür katliamıdır.
Müslüman dünya böylesine tehlikeli bir dalga ile nasıl başa çıkar, bilinmez. Ancak Batılı kurumlar İslam kültür mirası örneklerini kurtarmak için seferber olurken, Müslüman dünyanın sessizliği, bu kıyımdan çok daha büyük bir suçtur.
06.07.2012 Yeni Şafak
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.