Türkiye Yazarlar Birliği Şeref Başkanı merhum D. Mehmet Doğan'a göre, “Harf inkılâbı ile bir medeniyetin bütün yazılı belgeleri okunmaz hale getirildi”
Merhum Doğan'ın şu cümlelerine de dikkat çekmek istiyoruz;
“Harf inkılabı ile devam etmekte olan bir medeniyetin bütün yazılı belgeleri okunamaz hale getirildi. Yani bütün kütüphaneler müzeye dönüştürüldü ve eski harfli eserleri okumak yasaklandı. Eski harfle yazmak yasaklandı, okumak da yasaktı. Dolayısıyla sizin birikiminiz, o zamana kadar olan kültürel birikiminiz, şiiriniz, edebiyatınız, ortaya koyduğunuz fikriniz, ilminiz ne varsa onlar kütüphanelere hapsedildi. Böylece o medeniyet ile alâkanız, o medeniyetin eserleriyle alâkanız kesilmiş oldu. Bu bir sıfırlama inkılabı aslında.”
“Daha önceki kültürünüzü bir tarafa bırakıyorsunuz. Sıfırdan yeni bir kültür oluşturmak istiyorsunuz. Hem Osmanlı harfleri sürseydi hem de Latin harfleri kullanılsaydı bu mümkün değildi. Buna izin verilmedi. Ani bir geçiş yapıldı. “Yani Latin harflerine geçilecek, geç!”
MİNE ALPAY GÜN’ÜN ANLAMLI ÖYKÜSÜ
Milli Gazete yazarı Mine Alpay Gün, 16.08.2015 tarihli Milli Gazete'de yayınlanan "Bir Osmanlı dergisinde yer alan hikâye" başlıklı yazısında, harf ınkılabından yola çıkarak şu ilginç öyküyü anlatıyor;
"Bugünlerde biraz Osmanlı Türkçesini okumaya çalışıyorum.
Yani kendi Türkçemizi, kendi harflerimizi, asırlar öncesinin dilimizi...
Malum 1928’de bir gece de “Harf İnkılâbı” denilen garabeti uygulama ile bizi cahil bırakıp kültürümüzden, medeniyetimizden uzaklaştırmışlar.
Dünyanın hiçbir yerinde görülmedik bir “cinnet” cinayet işlemişler…
Alman, yedi yüz sene önceki şairini, yazarlarını okuyor, okuyabiliyor. Biz, 80-90 sene önceki eserleri ne okuyabiliyoruz, ne de anlayabiliyoruz.
Bir millete bundan büyük zulüm olur mu?
Mete Tunçay, haklı olarak, “bu milletin içini acıtan en büyük inkılâp, harf inkılâbı” derken alabildiğine haklı.
Sadede gelirsek.
Eskimez harflerle birbirimize bakıyoruz.
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.