• İstanbul 27 °C
  • Ankara 23 °C

Cağfer Karadaş: Eğitimde Edep ve Edebiyat

Cağfer Karadaş: Eğitimde Edep ve Edebiyat
Eğitim eskiden beri güzellikleri, yararları ve katkılarının yanında zorluğu, bıktırıcılığı ve çekilmezliği de dillendirilen bir alan olmuştur. Öğreten de öğrenen de insan olunca, insanî her durum eğitime yansımıştır.

 Öğretmekten, öğrenmekten ve okumaktan zevk alanlar kadar; uzaklaşanlar, bıkanlar, bıktıranlar vardır. Hasılı zıtlıklar meydanıdır eğitim. Ülfet ve nefret, kifayet ve zafiyet, ziyafet ve eziyet, iştiyak ve tembellik, hırs ve tükenmişlik, hoşnutluk ve tatminsizlik ya aynı anda bulunur ya birbiri peşine gelir. Çünkü bu meydanda toparlayanların yanında dağıtanlar, birleştirenlerin yanında ayıranlar, çekenlerin yanında itenler, sevdirenlerin yanında nefret ettirenler bulunur.

İnsan varsa işin içinde, iyiliği de bitmez, kötülüğü de; fazileti de, rezaleti de…  Niye böyle? İnsanın olduğu yerde, her şey olur da ondan. Bıktıran bir öğretmen, bezdiren bir öğrenci hep olagelmiştir. Yersiz bir davranış, zamansız bir çıkış hep oluvermiştir.

ÖĞRETMENDE EDEP

İmam Matüridî özellikle öğretmenin edebini önemsemiş ve şöyle bir uyarı getirmiş:

“İlim elde etmek ve tecrübesinden istifade etmek için bir âlimin dersine devam eden öğrenci, onda bir çirkinlik, çekilmez bir kabalık ve zulüm görürse derhal terk etsin”.

İlim öğrenmek süreklilik ister. Çünkü bilgi aşama aşama öğrenilir. Bir anda bilgi öğrenmek mümkün değildir. Bu iş bakkaldan, çarşıdan, pazardan bir şeyler almaya benzemez. Kaldı ki alışverişte bile zamana ihtiyaç vardır.

Zaman ayırıp zahmete girip bir alimden yararlanan öğrenci, eğer onda ahlakî zafiyetler, zararlı birtakım çirkinlikler, sınır aşımı veya ihlali gibi yüz kızartıcı uygunsuzluklar ve zulüm derecesinde kabalıklar görürse ondan ilim almaktan ve tecrübe edinmekten vaz geçmelidir. Çünkü ilim bir güzelliktir ama çirkin bir elde, özürlü hale gelir. İlim almak, huy almak ve haliyle hâllenmektir; verenin halinin ve huyunun alıcıya geçmesidir. Çirkinlik, kabalık ve zulüm ilim adamında bilgiyi sıfat olmaktan çıkarır, pazarlanan mal haline getirir; bilgi sahibini de simsar konumuna indirir ve istikametten saptırır.

Devamı: https://www.insaniyet.net/egitimde-edep-ve-edebiyat/

Bu haber toplam 200 defa okunmuştur
  • Yorumlar 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Diğer Haberler
  • Bir Çizgi: Ölüm Diamond Plus, Yunus Emre Selik06 Haziran 2024 Perşembe 13:23
  • Şiir Bize Ne Anlatır?06 Haziran 2024 Perşembe 13:22
  • Kant ve Besmele06 Haziran 2024 Perşembe 13:21
  • Mehmet Kabakçı: Yanlış Hikâyeler03 Haziran 2024 Pazartesi 10:18
  • Fatma Güneyin: Sen Yaşamalısın01 Haziran 2024 Cumartesi 11:19
  • Faik Öcal: Machiavelli’den Hükümdar’a 40 Tavsiye01 Haziran 2024 Cumartesi 11:17
  • Aydın Başar: Fethin üçüncü boyutu ve Akşemsettin31 Mayıs 2024 Cuma 11:12
  • Hüseyin Yorulmaz: İsmiyle Müsemmâ (mı?)30 Mayıs 2024 Perşembe 14:02
  • Hüseyin Çolak: Gözyaşı Medeniyeti30 Mayıs 2024 Perşembe 14:01
  • Günümüzün Anlatıcıları: Hatice İbiş İle Konuştuk30 Mayıs 2024 Perşembe 11:33
  • Tüm Hakları Saklıdır © 2012 Türkiye Yazarlar Birliği | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz. Sitede yayınlanan yazıların sorumluluğu yazarlarına aittir.
    Tel : 0312 232 05 71 - 72 | Faks : 0312 232 05 71-72 | Haber Scripti: CM Bilişim