Mahir Adıbeş'in "Şahit" Romanı

Mahir Adıbeş'in "Şahit" Romanı
Şahit; Mahir Adıbeş yani benim son romanım. Gündoğan/Sam yayınevinden çıkan on iki kitaptan biri. Farklı bir açıdan bakmak istedim yaşadığımız dünyaya, ne olsa kimse yayınlamayacaktı.

“Rahat ol,” dedim kendi kendime. Zaman içinde bazen çabuk bazen yavaş değişimi izledim. Bu roman yıllarımı aldı, değişimi yaşayarak gördüm. Zaten zor yazıyordum; ne mümkün kendimi ikna etmek… Olayların çözümünü ben değil bir fındık faresi buldu! Evet inanmayacaksınız ama onu hayata bağlayan bir fare. Ben onu seyre koyuldum.

İnsan bazen kaderinden kaçıp kurtarmak ister meğer asıl o zaman koşuyormuş kaderinin peşinden. Halen o başarının naraları kulaklarımda ve çığlığı düşüşün, sonra çaresiz inlemeleri… Öldüğünü sanmıştım…

Meseleler içinden çıkılmaz hale gelindiğinde beyinde başlar çınlamalar. Her şey bitti sanıldığı anda yeni bir kapı açılır. Bir bakarsın tutunuverir duvarın çatlağından sızan ince bir ışığa, musluktan damlayan su sesine, köpek havlamasına, rüzgâr vınlamasına… Belki de en yakın dostu, saksıdaki çiçek ya da pencerenin önüne konan bir kuş; anızlar arasında gezen tilkiye heveslenirsin...

Kuş seslerini ne çok özlemişim, demir parmaklıklı pencerelerin arkasında bakınca anladım. Gün boyu değer vermediğimiz gelgitlere hasret kaldım. İnce ince yağan yağmurun beni sırılsıklam ıslatmasını istedim. Olmadı. Dört tarafım duvar ve kör bir kapı, sesim yüzüme çarpıyor…

Yolcular, yaz gecelerinde cırcırböceklerini kendine yol arkadaşı sayar ya; unuturlar yalnızlığın getirdiği yorgunluğu. Taşların arasındaki yıldızböceklerini saatlerce oturup seyreder ava çıkan adam.

Bir türkü tutturur düşünde vurulduğu kıza. Aşkın tespihini çeker, kırılan imamede kalır gözleri…

Şahit,te romanın büyük kahramanı gazeteci beceriksiz bir adam, küçük kahramanı bir fare! Hiç beklenmedik bir anda, ümitsiz bir mahkûma arkadaş olur. “Nerden çıktı?” diyeceksiniz birdenbire. O mahkûm ki arkadaşımız kendi halindeydi, geçmişinde. Önce ölüme koştu bile bile sonra aşka tutundu, farkında olmadan; fare sadece bahane… “Yazmasaydı!..” diyeceksiniz hep birden. Onun çektiklerini bilmeden arkasından konuşabilirsiniz. Öfkelenin, bağırın çağırın günlerce dedikodusunu yapın. “Dostum” dediği çocuğu unutmayışına ne dersiniz? Her şey ne kadar değişti o günden sonra…

Şahit; Mahir Adıbeş yani benim son romanım. Gündoğan/Sam yayınevinden çıkan on iki kitaptan biri…

thumbnail_sahit-wep-1.jpg

Bu haber toplam 520 defa okunmuştur
  • Yorumlar 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu habere henüz yorum eklenmemiştir.
Diğer Haberler
  • Kâbe Yolunda/ Bir Şairin Hac Günlüğü20 Kasım 2018 Salı 09:53
  • Türkçemizin yitik kelime sandığı18 Ekim 2018 Perşembe 14:06
  • Cumhuriyet Düşününde “İki Yol Açıcı: Nurettin Topçu ve Necip Fazıl”01 Eylül 2018 Cumartesi 11:21
  • Gençler İçin Nabî13 Temmuz 2018 Cuma 09:01
  • “Köy”ün –di’li geçmiş hali: Bir Köy Vardı!05 Haziran 2018 Salı 15:35
  • Çıra edebiyattan yeni kitaplar29 Mayıs 2018 Salı 11:09
  • Esmaül Hüsna/99 yazar 99 isim15 Mayıs 2018 Salı 16:45
  • Yaşayan Hatıralar14 Mayıs 2018 Pazartesi 14:39
  • Mahir Adıbeş'in "Şahit" Romanı24 Nisan 2018 Salı 13:04
  • Ezelden Urfa: Bir Şehir Aforizması20 Nisan 2018 Cuma 14:44
  • Tüm Hakları Saklıdır © 2012 Türkiye Yazarlar Birliği | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
    Tel : 0312 232 05 71 - 72 | Faks : 0312 232 05 71-72 | Haber Scripti: CM Bilişim